Cooler Thermaltake V1 chłodzi i zdobi

Wygląda tak, że aż szkoda zamykać go w obudowie komputera. Cooler procesora Thermaltake V1 zachwycił swoim wyglądem nawet jurorów reddot design award, którzy nagrodzili go za wygląd właśnie.

Sprzęt jest na rynku już od pewnego czasu, dostępny bywa nawet w polskich sklepach za cenę od ok. 130 złotych, ale jego wygląd naprawdę predestynuje go do podziwiania w galeriach sztuki (lub w galeriach internetowych, takich jak nasza).

Niekonwencjonalny wygląd idzie w parze z dużymi możliwościami. Wykonany całkowicie z miedzi V1, wyposażony w 4 heat-pipe’y o łącznej długości prawie metra, umożliwia odprowadzanie ciepła czterema oddzielnymi kanałami. Otoczony podwójnym wachlarzem miedzianych radiatorów, podświetlony niebieskimi diodami wiatrak o średnicy 120 mm może kręcić się z prędkością 1300-2000 obr/min, przy minimalnej prędkości poziom hałasu to tylko 12 dBA. A wygląda jak nie z tej planety.

Cooler waży ponad 600 gramów i przeznaczony jest dla wszystkich aktualnych procesorów Intela i AMD. Na pewno istnieją wydajniejsze metody chłodzenia, ale czy są one równie piękne?

Ciekawy artykuł? Podziel się nim ze znajomymi.

Tomek Goździewicz, 29 lipca 2008, godz. 18:00

Kategoria posta: Aktualności, Hardware

Źródło: DVICE

Regulamin komentowania

kiczowstrzymywacz

Osobiście dyskwalifikuję wszelkie rozwiązania które świecą. Nie lubię klimatów „disko polo PC” akceptuję dosyć proste formy im bardziej coś jest skomplikowane tym bardziej się to kurzy i z zasady psuje.Wygląd dla mnie nie ma znaczenia (to znaczy w pewnym sensie ma lubię stylizację APPLE w sensie pięknej prostoty), ma chłodzić, obudowa jest zamknięta bez pierdół typu przezroczysty bok… Co mi z wyglądu jak esencją takich rozwiązań ma być działanie najlepiej ciche i wydajne.
blender

po części zgadzam się z kiczowstrzymywacz-em jednak jeżeli ktoś ma fajnie zrobiony moding z budy PC to czemu by nie mogły fajnie wyglądać bebechy? Chociaż patrząć na to cuś co ma chłodzić to trochę przegieli (przypomina mi się styl barkowy w którym dewizą był przerost formy nad treścią)