Wczoraj miałem nieprzyjemność obejrzeć nowe dziecko Uwe Bolla – ekranizację gry FarCry. Jeśli jeszcze tego „dzieła” nie widzieliście, a bardzo cenicie sobie pierwowzór, nie róbcie tego błędu co ja. Trzymajcie się od tego dziadostwa z daleka! Uwe miał ostatnimi czasy przebłyski dobrego (jak na niego oczywiście) rzemiosła (Seed, Postal, Tunnel Rats), co pozwalało sądzić, że może (a jak wiadomo, morze jest szerokie i głębokie) coś jeszcze z niego kiedyś będzie. Niestety FarCry wszelkie nadzieje pogrzebał. Od czasów House of the Dead nie było tak złego filmu w jego reżyserii. Cóż, Uwe powraca do korzeni… Mistrz Boll położył praktycznie wszystko. W związku z tym temat idealnie nadaje się do mojego cyklu.

Cały tekst znajdziecie na blogu NiezłeKino.pl.

Jedną z wad nowoczesnych ekranów płaskich jest podatność na odbicia światła zewnętrznego. Z problemem tym spotykamy się na nawet podczas oglądania telewizji w słoneczny dzień, a powszechny jest on w ekranach używanych na wolnym powietrzu np. telefony komórkowe, ekrany bankomatów itp. Konstrukcja ekranu składającego się z panelu LC (ciekłokrystalicznego) i szklanej warstwy ochronnej oddzielonych warstwą powietrza sprzyja powstaniu odbić na granicy ośrodków o różnym współczynniku załamania.