Koniec marsjańskiej potyczki łazików na pustyni w Utah – Polacy na podium!

przydało by się jakieś ”widełko” do oglądnięcia :)

A wiadomo jak dużo lepsze były te amerykańskie? Jaka była ich specyfikacja i ogólnie jak wszystkie 12 maszyn wyglądało?

nie zapomnijmy , ze na marsie sa zupelnie inne warunki atmosferyczne .. testowali je w bardzo zimnych temperaturach? na marsie , w okolicach bieguna , temperatury sa czesto ponizej -100 stopni celsjusza
tym nie mniej , gratuluje

troche nisko zawieszony ogólnie mogli by zrobić jakieś lepsze zawieszenie i koła jaak na tym łaziku po lewej.

te kola wygladaja jak z wozka dzieciecego co do wysokosci zawieszenia to sie zgadzam jakos za niski jest a temperatury w utha spadaja moze nie do – 100 ale snieg tam tez znajdziesz ;p

taaaa, zdjecie zobaczyli jedno i juz wiedza co jest zle zaprojektowane w laziku i na co powinni zwrocic uwage ludzie ktorzy nie dosc ze pracowali nad nim pewnie baardzo dlugo, to prawdopodobnie zostawiaja was wszelkiego rodzaju stopniem przemyslec daleko w tyle, nie wspominajac ze zajeli 3 miejsce w miedzynarodowym konkursie tymże wlasnie lazikiem

ja piernicze, czemu oni nie wzieli przecietnych „specjalistow” z gadzetomanii na ten konkurs ;)

Video z zawodów oraz z konferencji prasowej dostępne są tutaj : link /

Koordynowałem projekt z ramienia PIAP. Zapał, innowacyjność i inwencja twórcza ekipy do pozazdroszczenia, a płynna współpraca z polskim organizatorem z Mars Society Polska to czysta pozytywna synergia – takich ludzi nam trzeba! Chętnych na materiały wideo z zawodów i konferencji podsumowującej zapraszam na link / (jakość celowo dostosowana do wideotransmisji planetarnych, ale dojdą niedługo lepsze multimedia); co do konstrukcji (studenckiej!) to chłopcy mieli skrony budżet ok.7tys USD na wszystko i tylko 6 m-cy pomiędzy wykładami na prace projektowe, i to dobrze przemyślane pod kątem konkursu i warunków terenu + pogody, bo 1 z nich już brał udział w 2009 innej sponsorowanej przez PIAP ekipie Skarabeusza; warunki w Utah a Mars – pamiętajcie że na pustyni w cieniu dochodziło do 45 stopni, ciemne osłony przewodów się rozpływały w słońcu, część ekip odpadła przez usmażoną elektronikę; dodatkowy problem to transport, celnicy i przelot – nasi mieli choćby limity wagowe bagaży podręcznych czego ekipy z USA i Kanady nie doświadczyły, a warsztat – tyle co pod ręką w hotelu wobec amerykańskich ekip z własnym grillem i serwisem; bardzo dyskusyjny był też problem limitu wydatków 15tys USD, bo ekipa zwycieska z Oregon ze wsparciem NASA sprawiała wrażenie jakby tego robota dopiero dostali wypożyczonego i skrojonego na CNC z elektroniką włącznie, wyglądał bardziej na prototyp starszej wersji NASA-Opprtunity użyczony na zawody; tymbardziej więc należą im się gorące BRAWA! Więcej zapału i wiary oraz pracy życzę Szanownym ‘specjalistom’ wiedzącym lepiej, współpracy i synergii nam trzeba, a nie samych narzekań!
ps: 2 miejsce zajęła kanadyjska ekipa z York Univ., a nasi byli jedyni nie tylko z Europy ale i z reszty świata!!! od organizatorów padła sugestia eliminacji w Europie – Trzymajcie więc kciuki za Mars Society Polska i ich partnerów;

Bardzo dziekuje za informacje.
@Adam dzieki za informacje

Mi w łaziku brakowało tych wirujących łopatek na kołach. Pomagały one na prawdziwym marsie, ale rozumiem, koszta.

Nigdzie nie moge znalezc informacji. To w koncu jezdzi samodzielnie czy zdalnie sterowane? Chodzi o to czy trzeba wszystko pilotowac czy tak jak w sougener wysarczylo podac gdzie ma dojechac

Si vous etes interesses par le dossier, ou desirez en savoir plus, contactez-moi par mail, et je vous mettrai en contact.