realistyczne postacie w grach

1. Legendy RPG: Diablo

   

   Ahhh (Fot. Gamefaqs)

   Idea siekania setek potworów to w sumie nie za dobry pomysł na grę, prawda? Będzie można się nudzić. Trudno stworzyć prawdziwe wyzwanie. Gra nie będzie miała sensu. I z kim w to w ogóle grać?

   Uwierzcie lub nie, lecz byli tacy, co tak sądzili. Diablo budziło sporo zainteresowania, ale pamiętajmy, że nawet dziś ma etykietkę „nieczystego RPG-a”, gry, która umasowiła gatunek (choć to wierutna bzdura, w końcu laury należą się BioWare ;) ). A przecież Diablo udało się przede wszystkim pokazać potencjał multiplayerowy w grach dla jednego, stworzyć nową ewolucję RPG-a akcji, wspiąć się na szczyty popularności. I wywoływać wojny, jakich nie powstydziłoby się samo piekło.

   Przeklęte miasto

   

   (Fot. Gamefaqs)

   Powracając do miasta Tristam, wędrowcy wiedzieli, że czeka ich ciężka przeprawa. Oto w podziemiach katedry, w sercu świętego miejsca przebudził się pan terroru, Diablo, przedwieczne zło czekające na moment, gdy do końca się uwolni. Królestwo Khanduras upada, drogi są zajęte przez mrocznych jeźdźców, zaś demony atakują nocami. Koszmary nawiedzają ludzi. Źle się dzieje w państwie duńskim, po prostu.

   Oryginalnie, przed retconem ze strony Blizzarda gracz wcielał się w jednego z trzech tajemniczych wojów wywodzących się z Tristam. Już sam powrót do miejsca pochodzenia, aby pokonać czające się tam zło, budził we mnie ciekawość. Zaledwie trzy klasy postaci okazały się idealnymi archetypami wszelkich możliwych mieszanek. Wojownik, łucznik, mag. Po prostu i bez kombinowania, za to ze sporą możliwością zróżnicowania za pomocą sprzętu i statystyk. Nie ma co kłamać, że rozwój postaci w Diablo jest nieskończony i arcyskomplikowany, lecz jest mieszanką swobody i prostoty, której czasami brakuje wielu nowym grom.

   

   Pierwszego Diablo już prawie nie da się kupić... (Fot. Gamefaqs)

   Gra Blizzarda wydana 31 grudnia 1996 roku na PC, a w 1998 na MAC-a i PSX-a stawia nas przeciwko zastępom piekieł. Nas, czyli jednego z trzech wędrowców, samego lub z przyjaciółmi. Stajemy naprzeciw istoty tak potężnej, że była w stanie pokonać nawet swoje wieczne więzienie. Arcybiskup Lazarus, Król Leoric, młody książę padają ofiarami Demona, który łamie ich psychikę i niszczy spokojne Tristam.

   

   (Fot. Diablo wikia)

   Chociaż te skrawki informacji były większą częścią fabuły, jaką poznali gracze, to Diablo daleko do bezmyślnej siekaniny. Czytając księgi i słuchając mieszkańców, można się dowiedzieć nie tylko o wielkich i małych tragediach, ale także o postaciach i wydarzeniach, które poznaje się szerzej w Diablo II oraz Diablo III. O piekle, jakie może nadejść, jeśli nie zadziałamy.

   Diabeł tkwi w szczegółach

   Podobno pierwsze Diablo bardzo długo ewoluowało. Myślano nad walkami w turach, zbieraniem drużyny, opcjach dialogowych. Generalnie – o tradycyjnym jak na tamte czasy podejściu. Inspirowano się oczywiście Ultimą i Morią. Postanowiono zaryzykować i ryzyko opłaciło się jak rzadko w tej branży. Diablo poszło w stronę RPG-a akcji, stając się zarazem zupełnie innym RPG-iem akcji niż konkurencyjne. Chociaż pierwsze hack&slashe były już wtedy na rynku, to dopiero Diablo ubrał je w efektowną grafikę i ciekawszy system.

   

   Gorąco tam (Fot. Gamefaqs)

   Oczywiście bzdurą jest pisać, że Diablo było pierwszym RPG-iem akcji. Wcześniej mieliśmy świetnego Ysa, Zeldy, Gauntlet, gry na PLATO i wiele, wiele innych. Ale dopiero Diablo wykorzystało mysz, dopiero Diablo skupiło się w pełni na walce, dopiero Diablo opracowało podstawy dla hack&slash z grafiką, muzyką, multiplayerem PvP. Miks rozwiązań znanych z innych gier (często prehistorycznych), papierowych RPG-ów oraz nowych pomysłów stworzył coś, co lubi się kopiować.

   

   (Fot. Diablo wikia)

   Lecz diabeł tkwi w szczegółach, które wciąż wyróżniają Diablo na tle konkurencji. W drobnostkach, których nie zauważa się, gdy gra już wciągnie, a które jednak decydują o jej jakości. Weźmy przykładowo potrzebę identyfikacji przedmiotów – kazała bohaterowi wracać do miasta, dzięki temu nie nudziliśmy się siekaniem stworów, bo musieliśmy „odpoczywać”. Albo sposoby wracania do miasta – kilka, z różnym wyczuciem czasu. Losowość lokacji niepozwalająca się nudzić i generowanie przedmiotów zapewniające ogromną zabawę systemem.

   Diablo pokazało także pazur jeśli chodzi o micro-managing, bo po prostu wygrywał ten gracz, który wiedział, jak robić zapasy. Jedyne osoby, jakie spotkałem, którym gra się nie podobała… nie umiały w nią grać, źle planowały swoje zapasy, nie potrafiły wybierać przedmiotów.

   Wspólna zabawa przybrała nowe wymiary – dla mnie PvP w pierwszym Diablo było ideałem do czasu Demon’s Souls. Ciekawe, bo miało trzy różnorodne klasy i przedmioty, stonowane, wcale nie najważniejsze. Kolejny aspekt, dla którego warto było wracać do gry. Diablo doskonale ogrywa mi się także ze względu na kooperację. Pokonywanie lochów razem na PC lub PlayStation wystawiało na próbę przyjaźnie, budowało przymierza, zaogniało konflikty – bawiło, działało na emocje, uczyło pokory. Wspomagać innych lub kraść im złoto. Wyprawiać się do piekła, by powracać do spokojnej, pięknej wioski.

   

   (Fot. Diablo wikia)

   Ze względu na swoją funkcję Tristam jest dla mnie jedną z najprzyjemniejszych lokacji w grach wideo. Nie chodzi tylko o wygląd tej osady, lecz o utwór muzyczny. O wytchnienie po miejscach przeklętych. O postaci, które naprawdę można polubić. I o miejsce, w którym pozostali ludzie nawet pomimo grożącego im zła.

   Design gry przyciągał do niej – brudne, realistyczne sprite’y; wspaniała animacja oraz gęsta atmosfera odwiedzanych lokacji; katakumby, lochy, jaskinie i samo piekło wykonane jak nigdy dotąd. Design realistyczny, a jednak nierealny, przypominający inne gry, lecz znacznie mniej kolorowy, stonowany, żeby nie powiedzieć smutny. Do tego cierpiący wieśniacy, wrogowie zapowiadający okrutną śmierć i sporo nawiązań do tradycji judeochrześcijańskiej. Diablo, jak na tak rozrywkową grę, jest ciężkie klimatycznie. I dlatego je tak lubię.

   

   (Fot. Gamefaqs)

   W zasadzie trudno sobie przypomnieć jakiegokolwiek, poza wczesnym Gauntlet, hack&slasha, który okazał się wcześniej równie ważny, równie ciekawy i równie wciągający. W zasadzie to tej grze tak naprawdę zawdzięczamy cały gatunek klikanego action-RPG, popularyzację cRPG-ów w ogóle oraz śmiałe próby integrowania mutliplayera i single playera. Krótko mówiąc – Diablo to dla mnie ideał.

   W pewien sposób te wszystkie przymioty Diablo stały się przekleństwem rynku – to, co mnie w nim jara do dziś, z czasem w sposób rozdmuchany stało się przekleństwem podobnych gier wideo. Slang, rzucanie się na przedmioty, skupienie się na zostaniu najlepszym, a olewanie otoczki, singla, klimatu, fabuły i po prostu zabawy. Gra Blizzarda dobrze to zbalansowała. Dziś często jest z tym problem.

   Głosy cierpiętników

   Pamiętam, jak pierwszy raz wkroczyłem do jaskiń. Ta muzyka! Piszcie, co chcecie, ale „Caves” to najlepiej wprowadzający w trans kawałek w grach wideo. Orgiastyczne jęki, niesamowity rytm – z jaskiń po prostu nie chciałem wychodzić. Ścieżka dźwiękowa stworzona przez Matta Uelmena okazała się klasą samą w sobie, dziełem w dziele.

   Nie bez powodu do dziś gracze szaleją, słysząc te utwory – i niestety takiej muzyki w dzisiejszych grach brakuje. Powinny być gitary zamiast chórów, jęki zamiast pieśni, spokojne lub przerażające tony zamiast „epickiego” plumkania. Do diabła z nowościami. OST z tej gry jest najlepszym, co się przytrafiło w tamtym roku grom wideo. Chociaż dzisiaj się na to nie zwraca uwagi, to przecież voice acting i efekty dźwiękowe robiły piorunujące wrażenie – jest ich dużo, zapadają w pamięć i trudno je wybić z głowy.

   

   (Fot. Diablo wikia)

   W jedynce podoba mi się jeszcze jedna rzecz zagubiona w kontynuacjach. Tristam jest tam w zasadzie dziurą zabitą dechami. Miejscem, którym nie interesuje się żaden z wielkich tego świata, w którym wybucha piekło i beznadzieja, w którym jedyna pomoc, na jaką mogą liczyć mieszkańcy, to troje wędrowców powracających do miasta swojego dzieciństwa. Ludzie kontra piekło. Bez niepotrzebnego patosu, bez „Tristam to, Tristam tamto”.  

   Któż nie pamięta Butchera z jego „Ah, Fresh Meat!”? Któż nie pamięta gróźb Leoricka? Komnaty pełnej rozczłonkowanych zwłok? Szaleństwa Lazarusa? Odgłosu wydawanego przez upadające złoto? Diablo usiekłem wiele razy. Na PC i na konsoli. Sam oraz w kooperacji. Na padzie i myszą. Losowość tej gry, atmosfera generowana w ciemnych podziemiach, świetna ścieżka dźwiękowa i interakcje z ludźmi zapewniały mi zawsze inną zabawę. Świetną zabawę. I chociaż dzisiaj część uroku piekielnego Diablo prysła, kilka rozwiązań mnie już tak nie bawi, to gra wciąż jest dla mnie najlepszym tytułem Blizzarda.

   Kolejny przykład perfekcji w swojej klasie. Tak samo jak Chrono Trigger czy Fallout 2 robiły wszystko idealnie w swoim typie RPG, tak Diablo jest perfekcją w swoim. Jest sieczką, bez wątpienia, ale sieczką ciekawą, rozbudowaną, arcyklimatyczną oraz niespotykanie niepokojącą. Sieczką z pomysłem – i jego godnym wykonaniem.

   „I can see what you see not / Vision milky then eyes rot / When you turn they will be gone / Whispering their hidden song / Then you see what cannot be / Shadows move where light should be / Out of darkness, out of mind / Cast down into the Halls of the Blind.”

   Historia to smutna

   Rzadko pisze się o wersji konsolowej Diablo. Szkoda. To bardzo dobra gra także na konsoli oraz dowód na to, że kiedyś konwersje zaskakiwały nawet wyjadaczy. Na PSX-ie nie było Internetu, lecz była kooperacja obok siebie. Był wyższy poziom trudności i dodatki w grafice, w postaci odbić w wodzie oraz kruków (coby w Tristam było jeszcze smutniej!). Ze względu na sterowanie – świetne zresztą – gra się w nią inaczej i szczerze polecam taką odmianę. Dłużej o wersji Diablo na PlayStation napisałem na Gameplay. Oczywiście taki hit doczekał się także dodatku w postaci Hellfire, o którym można powiedzieć tyle, że był dobry i był niepotrzebny.

   Krótko o sequelach – Diablo II jest tytułem popularniejszym. Dla mnie jednak poszło za bardzo w stronę gry w PvP, utraciło przy tym sporo klimatu. Zamiast lochów dżungle, zamiast poczucia grozy śmieszne stworki, zamiast tajemniczej historii trochę taniego fantasy. To świetna gra, ale nie dla takich graczy jak ja. Trójka, w momencie, w którym jestem, to dziwna mieszanka. Design kompletnie mi nie odpowiada – mroczny realizm zastąpiono WoWowymi karykaturkami, ale gra odwołuje się co chwilę do Diablo I, za co ma u mnie sporego plusa.

   Diablo doczekało się także następców w postaci mocno zainspirowanego (i zakonspirowanego!) „kontynuatora”, jakim jest Path of Exile, ciekawego Torchlight, tony podróbek, dobrego Dark Alliance 2, choć dla mnie żadna gra na rynku nie dorównała oryginałowi. Może dopiero jakiś hack&slash From Software by to zmienił. Może.

   Ostatni będą pierwszymi

   

   Okładka japońskiej wersji PSX-owej (Fot. Gamefaqs)

   Diablo nie bez powodu wyciągnęło Blizzard na szczyty. Czasy sprzed pierwszego Diablo, sprzed WarCrafta II to ciemna prehistoria firmy, która prawie nikogo już nie obchodzi. Czasy po Diablo I to zmiana całej branży. Branży, która pokazała, że tytuły odważne, ciekawe i skupione na dopieszczaniu elementów dla dobra klienta mają wspaniałą przyszłość. I chociaż dużo można pisać o dzisiejszym Blizzardzie, nie można odmówić mu jednego – tworzy legendy. Legendy, które wywołują ciary na plecach:

   „The Soulstone burns with Hellfire as an eerie red glow blurs your vision. Fresh blood flows into your eyes, and you begin to hear the tormented whispers of the Damned. You have done what you knew must be done. The essence of Diablo is contained for now.

   You pray that you have become strong enough to contain the Demon and keep him at bay. Although you have been fortified by your quest, you can still feel him, clawing his way up from the dark recesses of your soul. Fighting to retain control, your thoughts turn toward the ancient, mystic lands of the Far East. Perhaps there, beyond the desolate wastes of Aranoch, you will find an answer.

   Or, perhaps… salvation?”

   Klimat beznadziei i przegranej sprawy zdawał się ciągle obecny przy pierwszym przechodzeniu Diablo. Bałem się, levelowałem na siłę, wczytywałem się w księgi, chociaż strach towarzyszył mi, nawet gdy widziałem, jak moja postać rośnie w siłę. W końcu czym jest śmiertelnik wobec bezdusznego Demona? Kim jest nastolatek wobec mocy piekła?

   Miałem rację – to, jak skończyli jego bohaterowie, nie jest niczym przyjemnym, jednak jest czymś świeżym w świecie gier wideo. Nie ma tutaj bohaterów idących w stronę słońca. Nikt nie wygrywa dziewczyny, nikt nie zostaje królem. Nie, oni zostają szaleńcami opętanymi przez zło, z którym walczyli, ich zwycięstwo jest jedynie czasowe, a co gorsza – oni sami już się nim nie nacieszą. Tristam płonie, bohaterowie giną, świat zostaje spaczony.  Diablo powraca.

   Warto zajrzeć:

   Opis Diablo w wersji na PlayStation

   Wikia Diablo

   Druga Wikia Diablo

   Strona Diablo na Gamefaqs

   Strona Diablo PSX na Gamefaqs

   Strona Path of Exile

2. Co trzęsie się w Japonii? [wideo]

   [...] i wydawałoby się absurdalne badania. Czy realistyczne pośladki mają szansę zatriumfować na przyszłorocznej gali[.] realistyczne pośladki robota, które mają imitować rzeczywistość i wyrażać emocje.Autorem projektu o nazwie[.] - realistyczne seksroboty są coraz bliżej.http://www.youtube.com/watch?v=vhHo6CUq4-o[...]
   

3. Niesamowite konstrukcje wykonane wyłącznie z tektury

   [...] rozpoznawalne niezależnie od kultury, do jakiej należy odbiorca.Co ciekawe, rzeźby Gilmoura są tak realistyczne[...]
   

4. Bundle in a Box, zestaw dla prawdziwych smakoszy przygodówek

   [...] zbierają wysokobudżetowe gry wydawane zazwyczaj multiplatformowo, to dużo łakoci czai się właśnie w grach[...]
   

5. Niedzielny przegląd: Diabły, zniżki, wywiady i rupiecie

   [...] Niedzielny przegląd artykułów o grach wideo przynosi nowe spojrzenie na Diablo III, pierwsze[.] i dobrych gier przygodowych. Na Steam można zamawiać przedpremierowo film o grach niezależnych, Indie[...]
   

6. Realistyczne zdjęcia modeli Michaela Paula Smitha [galeria]

   Tylko poświęcając mnóstwo czasu swojej pasji, można dojść do perfekcji w tym, co się robi. Przykładem takiej doskonałości są modele i ich zdjęcia wykonane przez Michaela Paula Smitha. Przed Wami świat w skali 1:24.
   

7. Sony VAIO E15 i VAIO E17 - przyjazne dla portfela

   [...] (niestety, tylko 5400 RPM), o bezpieczeństwo którego trwa system przeciwwstrząsowy. Niezłe osiągi w grach[...]
   

8. Rewolucyjna technologia użyta w grze komputerowej

   [...], że postacie pojawiające się w grach są zbyt mało realistyczne. W tym miejscu otworzyła się droga dla użycia[...]
   

9. Sony SimulView - split screen nie będzie już potrzebny

   [...] poczekać, aż technologia zagości na większych panelach, stanie się ogólnodostępna, tańsza, a kolory w grach[.] będą w pełni realistyczne?[...]
   

10. Postacie z gier jako zombie

    [...]W grach wirus czy też choroba, która zamienia ludzi w zombie, nie dotyka nigdy bohaterów. A gdyby[...]
    

11. Disney prezentuje niesamowity prototyp dotykowej technologii [wideo]

    [...] . Musi się stać coś naprawdę wyjątkowego, np. kiedy Disney pozywa za Myszkę Miki albo kiedy postacie[...]
    

12. 16 filmowych pisanek na ostatni dzień świąt

    [...] postacie. Przed Wami Eggward Nożycoręki i spółka. Filmowe pisanki powstały na potrzeby konkursu[...]
    

13. Niezwykłe komputerowe obudowy

    [...]Modding komputerowy może przybierać różne postacie, ale ten zajmujący się obudowami należy[...]
    

14. Najpiękniejsze gry 2D: Amiga

    [...] o najpiękniejszych grach 2D opowiem o Amidze, a raczej Amigach, które przewijały się przez życie wielu Polaków[.] mają się dobrze w tym gatunku, i na bardzo dobre wykorzystanie steampunku w grach wideo. Chaos Engine[.] wymyślone, stoły wzorowane na prawdziwych, fantasy i realistyczne… ale każdy z nich miał coś w sobie[...]
    

15. Mdłości, kartridże i offline, czyli największe wpadki Nintendo

    [...] Kosiarzem Umysłów? Możliwe. Skończyło się na 22 grach i wiadrze wymiocin.http[...]
    

16. 10 skandali z historycznymi postaciami w tle

    [...]Wielkie postacie znane z kart książek do historii to osoby, które dokonują czynów o niebagatelnym[...]
    

17. Jak "Chińczycy" robią sałatę? [wideo]

    [...] Japończycy.http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=XwfVjMV0eCkSubstancja, z której powstały niezwykle realistyczne liście sałaty, to po prostu barwiony wosk, a fałszywe[...]
    

18. IFA 2011: Toshiba promuje bezokularowe 3D na laptopach Cosmio F750 i telewizorze ZL2

    [...] był dość niesamowity: postacie, chociaż nieco nieostre, niemal płynęły w powietrzu. Przypominało[.] to trochę hologramy i sprawiało wrażenia o wiele bardziej realistyczne, niż jakiekolwiek okularowe 3D[...]
    

19. AMD Trinity – garść informacji o APU drugiej generacji

    [...] i dedykowanej karty graficznej AMD Radeon, a tym samym poprawa osiągów w grach. Teraz można liczyć na przyrost[.] FPS także w starszych grach, korzystających z API DirectX 9. Niestety, w dalszym ciągu[...]
    

20. Wyobraźnia i gry wideo: Mario 64

    [...] sercem. Chyba dlatego bo właśnie dorastaliśmy przy grach o umownej grafice, nadal potrafimy doceniać[.] w grach? [...]
    

21. Abandonware – gry porzucone

    [...]: była muzyka, ale postacie nie miały głosu, potem nadszedł trójwymiar. Jednak do dziś są osoby, które wolą[...]
    

22. Cliffy B. mówi mądre rzeczy, bo japońskie gry są wciąż świetne

    [...]Projektant Gears of War oraz serii Unreal powiedział ostatnio co nieco o branży i grach wideo[...]
    

23. Niezwykłe architektoniczne kreacje Victora Enricha

    [...] realistyczne. Victor Enrich to zamieszkały na stałe w Barcelonie grafik, który wybrał sobie dość oryginalną[...]
    

24. 10 najsłynniejszych sawantów

    [...] realistyczne. Amerykanin może odtworzyć w trzech wymiarach każde zwierzę, które zobaczył na kilku[...]
    

25. Plotka: Gry CAVE pojawią się na Steam

    [...] version coming to test the Walters””Podskoczyłem na fotelu spocony niczym lokomotywa. Po Ys, po grach[...]
    

26. Dark Scavenger, czyli małe jest piękne [recenzja]

    [...]. Grafika nie jest brzydka – ona jest inna od tego, co widzi się w grach czy nawet w visual novels[.], a to w grach bardzo sobie cenię. Dark Scavenger to miks udanych pomysłów czekających na budżet. Ja czekam[...]
    

27. Kamera smartfona w roli joysticka [wideo]

    [...] w niektórych grach, jednak w innych jest rozwiązaniem wprowadzonym z konieczności , a nie dlatego[...]
    

28. Granie w MMO dla chwały Kim Jong-Ila!

    [...] najęci hakerzy. "Team Kima" udziela się w azjatyckich grach MMO, ale ponoć graczy z Korei Północnej można spotkać[.] i w WoW-ie. Gromadzą złoto, przedmioty, rozwijają postacie, a potem sprzedają to wszystko na portalach[...]
    

29. Rodzice nie zwracają uwagi na oznaczenia wiekowe gier

    [...] wiekowe nie liczą się w grach wideo. 51% rodziców zapytanych o to, czy martwi ich to, że ich dzieci grają[...]
    

30. Dark Souls potwierdzone na PC!

    [...] Niemiecki magazyn o grach komputerowych PC Gamer potwierdza wydanie Dark Souls na PC . Wersja[.], prawdziwy pokaz możliwości Japończyków i jedna z najwspanialszych podróży w grach wideo. Gra nietypowa[...]
    

31. AMD Trinity od środka - co wnoszą nowe APU serii A?

    [...] w grach. Co istotne, teraz na przyspieszenie można liczyć także w przypadku tytułów korzystających z API[.] redaktorzy Anandtecha na podstawie wyników pomiarów dokonanych w 15 nowych grach, najmocniejszy IGP (AMD[...]
    

32. Dzięki Kinectowi poczujesz się jak prawdziwy rajdowiec [wideo]

    [...] się to zbędne, a wrażenia z gry będą jeszcze bardziej realistyczne. Stąd już tylko krok do wykorzystania[.] naturalnych odruchów graczy w innych grach. Na poniższym filmiku możecie zobaczyć zapowiedź nowej odsłony[...]
    

33. EVE Online. Takie włosy, że mam ochotę ją wytargać!

    [...], czyli realistyczne postacie z niesamowitymi włosami i ubraniem. Tutaj przykład nowego systemu tworzenia postaci[...]
    

34. 8-bitowy Battlefield 3. Prawie [wideo]

    [...] pokazuje, jak ważne są efekty dźwiękowe w grach wideo. Bez nich ciężko je odbierać w pełni . Tak naprawdę[.] strasznie denerwuje mnie wspólne ocenianie muzyki oraz dźwięku w grach wideo – podobnie jak wspólna ocena[...]
    

35. Ewolucja grafiki w 20 znanych seriach gier

    [...] zawsze była zmieniana na lepsze? Pewnie niektórzy się ze mną zgodzą, że np. lokacje i postacie w Falloucie wyglądały[...]
    

36. Wormsy powracają, jest szansa na odkupienie serii? [wideo]

    [...] odsłonach w 3D, po grach w 2D wychodzących w cyfrowej dystrybucji, po reedycjach legendarnych odcinków[.] być chudziutki oraz grzeczniutki, prawda? W ramach plotek mówi się o maszynach i mini-grach na wzór Worms Blast[...]
    

37. Niesamowite techno-rzeźby japońskiego artysty

    [...], powinniście obejrzeć prace zaprezentowane w jednej z galerii w Tokio. Realistyczne roboty i krzyżówki zwierząt[...]
    

38. Ach, wszędzie te piersi... ;)

    [...], mianowicie: piersi w grach . Nie da się ukryć, że gry - zwłaszcza te osadzone w klimatach fantasy - kuszą[.]! Lubicie takie postaci w grach? No, przyznajcie się... ;) Tu radzę ostrożność. Podobno cycogryf potrafi[...]
    

39. 15 gigantycznych reklam na ciężarówkach - Photoshop vs. rzeczywistość

    [...]”.Jeżeli język niemiecki nie jest Wam obcy, to więcej o firmie odpowiadającej za realistyczne reklamy[...]
    

40. Sleeping Dogs wygląda jak połączenie GTA i Yakuzy [wideo]

    [...]. Grę wyda Square-Enix i czego bym nie mówił o produkowanych bezpośrednio przez nich grach[...]
    

41. Najpiękniejsze gry 2D: Pożegnanie

    [...] o wielu grach przywoływanych przez Czytelników. O najpiękniejszych grach dwuwymiarowych. Gry Czytelników[.] Seria miała aż tyle odcinków nie bez powodu – o grafice 2D można pisać i pisać. O grach 2D wspominali[.] oraz Shantae. W zasadzie nie wspominałem celowo o grach Big Fish Games, visual novels czy innych tytułach typu[.] media piszące o grach wideo kompletnie pomijają tak ważne i tak ciekawe pozycje, jak Grim Tales[.] w turowych RPG-ach, ale w grach akcji zdarza się znacznie, ale to znacznie rzadziej. Castlevania oferuje[.] obecna zawsze w grach wideo. I cieszy mnie to niezmiernie. Dziękuje za wszystkie konstruktywne komentarze[...]
    

42. Pokeballe znacznie lepsze od oryginalnych. Spodobają się nie tylko fanom

    [...]. Do zdecydowanie najciekawszych należą seksowne cosplay'e  albo genialne, realistyczne grafiki animowanych[...]
    

43. Jedna dziewczyna, wiele gier

    [...]Dziewczyna o nicku Ormeli wrzuca na popularny serwis Flickr swoje zdjęcia jako postacie z różnych[.] gier. Kobiece postacie, oczywiście. I idzie jej to świetnie, a na dowód mała galeria. Popatrzcie[...]

44. Boisz się pająków? [wideo]

    [...] Lubisz, gdy trójwymiarowe postacie "wychodzą" z ekranu i, choć odległe, są tak realistyczne[.] insekty sfilmowano w środowiskach domowych, tak by były wyjątkowo realistyczne. Pająk spaceruje[...]
    

45. 12 najlepszych/najgorszych reklam gier wideo

    Serwis gamerhub przygotował listę 12 najlepszych, czy też najgorszych reklam gier wideo, które pojawiły się w papierowych pismach. Wspomnień czar?
    

46. Legendy RPG: Chrono Trigger

    [...] interesujących i tragicznych postaci w grach Square. W grze staje się przeciwko tajemniczej istocie zwanej Lavos[.] ekonomiczne i geograficzne zależne od działań gracza i paradoksy czasowe. Fabuły w grach wideo z czasem w tle[...]
    

47. Tak powinni wyglądać ludzie w grach wideo najbliższej przyszłości [wideo]

    [...] w czasie rzeczywistym, dlatego technologia idealnie nadaje się do zastosowania w grach komputerowych.[...]
    

48. Intel Core i5-3550 z HD Graphics 2500 – co potrafi Ivy Bridge ze średniej półki? [test]

    [...] 3000. Intel HD Graphics 2500 w grach Aby przekonać się, jak przekładają się wyniki testów syntetycznych[.] nie jest idealny. Brakuje testów w grach i aplikacjach z mocną, dedykowaną kartą graficzną, nie ma porównań[.] po lekturze niniejszej publikacji nie powinien mieć wątplwości. A w grach, w zestawie z dedykowanym GPU[...]
    

49. 17 najfajniejszych geekowskich koszulek miesiąca [cz. 6]

    [...] odpowiedzi.Koszulkę można było zamówić za 10 dolarów na stronie riptapparel . Realistyczne podejście[.] do gry Agry Birds. Tylko gdzie są te wybuchające ptaszyska? Potraficie wymienić wszystkie postacie[...]
    

50. Panie z bajek Disneya - realistycznie

    [...]Mieliśmy już okazję oglądać realistyczne animacje twarzy , mechaniczne kopie ludzi i lalki[...]