Z życia delfina: wojny gangów, narkotyki i gwałty na płetwonurkach
Delfiny mają opinię niezwykle inteligentnych i przyjaznych dla ludzi zwierząt. Okazuje się jednak, że inteligencja idzie w parze z kontrowersyjnymi zachowaniami. Delfiny tworzą walczące miedzy sobą gangi, świadomie się odurzają, a niektóre z nich usiłują gwałcić zarówno przedstawicieli swojego gatunku, jak i płetwonurków. Poznajcie mroczne oblicze delfinów!
Mroczna strona delfinów: przemoc, gwałty i narkotyki
Delfiny cieszą się wyjątkowo dobrą opinią. Ich inteligencja i wizerunek towarzyskich, szukających kontaktu z ludźmi zwierząt sprawiły, że pojawiły się głosy, by przyznać im specjalne prawa. Orędownikiem takiego rozwiązania jest m.in. Thomas White, profesor etyki z kalifornijskiego Loyola Marymount University. Postuluje on wprowadzenie Karty praw waleni, zrównującej zabicie morskiego ssaka z zabiciem człowieka.
Okazuje się jednak, że inteligencja i bogate życie społeczne delfinów mają swoją mroczną stronę. Po przyjęciu czysto ludzkich kryteriów można stwierdzić, że delfiny potrafią być wyjątkowo wrednymi stworzeniami.
Przykładem tego mogą być choćby zbiorowe gwałty organizowane przez grupy delfinów butlonosych. Kilka samców odizolowuje wybraną samicę od reszty stada, robiąc z niej na wiele tygodni niewolnicę seksualną i karząc ją za próbę ucieczki uderzeniami ogonów. Znane są również przypadki prób podtapiania i zgwałcenia płetwonurków.
Co więcej, delfiny organizują się w grupy nazywane obrazowo przez zoologów gangami – takiej terminologii używa m.in. zespół profesora Richarda Connora z Uniwersytetu Massachusetts w Dartmouth. Cele gangów są zróżnicowane: ataki na inne stada, porywanie samic, nękanie starszych delfinów przez młodsze (i na odwrót) lub zabijanie dla zabawy młodych delfinów innego gatunku. Badacze zauważyli przy tym, że niektóre delfiny pełnią funkcję mediatorów łagodzących konflikty pomiędzy zwalczającymi się gangami.
To jednak nie wszystko! Zoolog Rob Pilley, który pracuje nad filmem o życiu delfinów, odkrył niedawno intrygujące zachowania tych ssaków. Zauważył, że młode delfiny w dziwny sposób postępują z rozdymkami. Te nietypowe ryby – jak choćby fugu – są uważane za kulinarny rarytas, jednak trzeba przyrządzać je bardzo ostrożnie, ponieważ rozdymki produkują bardzo silną truciznę.
Rob Pilley spostrzegł, że młode delfiny po schwytaniu rozdymki ostrożnie żują rybę, a następnie przekazują ją następnemu delfinowi. Po co? Okazało się, że delfiny po przeżuciu rozdymki wpadają w dziwny trans: obracają się wokół swojej osi albo zawisając nieruchomo tuż pod lustrem wody, przyglądają się swojemu odbiciu.
Seks dla przyjemności, przemoc, skomplikowane relacje społeczne i eksperymenty z narkotykami – jak widać, delfiny mają z ludźmi znacznie więcej wspólnego, niż jeszcze niedawno mogłoby się wydawać.
