Dane jak narkotyki. Policja szkoli psy, aby wykrywały smartfony i karty pamięci

Gdy do mieszkania Jareda Fogla wtargnęli agenci FBI, wśród nich był również biały labrador o imieniu Niedźwiedź. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby Fogel był handlarzem narkotyków, ale Amerykanin był podejrzewany o posiadanie i udostępnianie dziecięcej pornografii. Po co zatem pies?

Sprawa wyjaśniła się po kilku minutach, gdy Niedźwiedź bezbłędnie wskazał, gdzie podejrzany ukrył nośniki danych z treściami dla pedofilów. Od tamtego czasu pomysł, by wykorzystać psy do odnajdywania śladów cyfrowych przestępstw zyskał na popularności.

Nic dziwnego – po odpowiednim szkoleniu pies jest w stanie wykryć niewielki nośnik z imponującą precyzją. Dotyczy to nie tylko nośników ukrytych np. w ścianach czy suficie, ale również tych, włożonych do różnych urządzeń. Przykładem skuteczności jest m.in. pies Thoreau, wykrywający karty, pendrive’y i twarde dyski, czy nawet karty SIM. Również te ukryte np. w woreczkach próżniowych czy – jak podczas jednego z pokazów – w metalowym pudełku zamkniętym w metalowej szafce.

O fenomenie psów, używanych do wykrywania ukrytych danych opowiada w jednym z reportaży Kerry Halligan, instruktorka odpowiedzialna za szkolenia w specjalnym, zatrudniającym psy oddziale o nazwie K-9.

Pierwsze szkolenia psów, przeznaczonych do wykrywania nośników danych rozpoczęto około 2012 roku, używając podczas nich substancji o nazwie tlenek trifenylofosfiny (TPPO). Program przez długi czas utrzymywany był w tajemnicy, aż do spektakularnej akcji, wymierzonej przeciwko pedofilom. Od tamtego czasu umiejętności psów, wykrywających nośniki danych nie są już sekretem.

Warto przy tym wspomnieć, że choć wykrywanie elektronicznych nośników danych przez psy nie ma długiej historii, to czworonożni stróże prawa od dawna wykrywają m.in. CD i DVD. Już w 2007 roku w Zakładzie Kynologii w Sułkowicach przeprowadzono policyjny pokaz, podczas którego psy Lucky i Flo popisały się umiejętnością wykrywania schowanych płyt.