Zapomniane radzieckie konsole gier wideo

Eksi-Video 01
Eksi-Video 01
Źródło zdjęć: © Blog.elektronika.lt
Łukasz Michalik

22.04.2018 16:05

Zalogowani mogą więcej

Możesz zapisać ten artykuł na później. Znajdziesz go potem na swoim koncie użytkownika

Radzieckie wersje Ponga, komputery szachowe i konsole do gry w piłkę nożną – tak wyglądała elektroniczna rozrywka w Związku Radzieckim. Poznajcie zapomniane, radzieckie konsole.

Z czym kojarzą się stare konsole? Zapewne z markami takimi, jak Nintendo, Atari i legendarnymi Pegasusami, będącymi klonami sprzętu tej pierwszej firmy. Cofając się w czasie niektórzy wymienią również takie kamienie milowe elektronicznej rozrywki, jak Magnavox Odyssey czy Pong.

Z pewnością braknie jednak wśród nich sprzętów, które wyprodukowano w Związku Radzieckim. Wbrew temu, co może się wydawać, powstało tam kilka modeli konsol – zarówno kopii zachodniego i wschodnioazjatyckiego sprzętu, jak i lokalnych, opracowanych w ZSRR projektów.

Pamięć o nich przechowuje Sergei Frolov, który w historycznej domenie Leningrad.su (od Soviet Union) prowadzi wirtualne muzeum sowieckich i rosyjskich zdobyczy techniki. Trafimy tam również na kilka ciekawych konsol. Choć urządzenia były produkowane przez różne firmy, to często sprzedawano je pod państwową, wspólną marką Elektronika.

Eksi-Video 01

Eksi-Video 01
Eksi-Video 01© Fot. Blog.elektronika.lt

Rosyjska wersja Ponga, produkowana w latach 1979 – 1981.

Elektronika IM-37 (Электроника ИМ-37)

Электроника ИМ-37
Электроника ИМ-37© Fot. Wikimedia Commons

Gra, reklamowana jako "Puchar Mistrzów" pozwalała na rozegranie meczu na planszy, składającej się z 28 diod, a mecz mógł toczyć się przeciwko żywemu przeciwnikowi lub komputerowi. Za sterowanie odpowiadały cztery przyciski – trzy odpowiadały za kierunek kopnięcia piłki, a czwarty za jej przechwycenie.

Электроника ИМ-37
Электроника ИМ-37© Fot. Olx.ua

Rok wcześniej na rynek trafiła inna wersja tej gry, wyposażona w mechaniczne przyciski i podświetlane od dołu postacie zawodników.

Elektronika IM-45 (Электроника ИМ-45)

Электроника ИМ-45
Электроника ИМ-45© Fot. Leningrad.su/museum

Zasilana dwoma paluszkami gra edukacyjna, wyposażona w zegar, budzik i kalkulator, a przede wszystkim 5 gier, pomagających w nauce języka angielskiego.

Elektronika IM-30 Orfey (Электроника ИМ-30 Орфей)

Электроника ИМ-30  Орфей
Электроника ИМ-30 Орфей© Fot. Leningrad.su/museum

Rozrywkę mogły zapewnić również elektroniczne organki Orfey, pozwalające zmierzyć się z wyzwaniem, jakim było odtworzenie sekwencji dźwięków.

Pong arcade game - elektronika wideo 3 sport

W 1988 roku na radziecki rynek trafiła kolejna konsola, będąca klonem archaicznego już wtedy Ponga. W zestawie, obok kontrolerów z pokrętłami, pojawił się wówczas pistolet świetlny.

Видеоспорт-3
Видеоспорт-3© Fot. Museumofplay.org

Elektronika IM-01 i inne komputery szachowe

Elektronika IM-01T
Elektronika IM-01T© Fot. Chesscomputeruk.com

Na wybór nie mogli za to narzekać wielbiciele szachów. W 1986 roku w sprzedaży pojawił się komputer szachowy Elektronika IM-01. Wyposażono go w fizyczną szachownicę, ekranik, pokazujący ruchy komputera i klawiaturę, pozwalająca na wprowadzanie własnych ruchów. Gracz przesuwał figury zarówno własne jak i – zgodnie z poleceniami na wyświetlaczu – elektronicznego rywala.

Urządzenie pozwalało nie tylko na samą grę, ale również na rozwiązywanie szachowych zagadek, jak np. mat w określonej liczbie ruchów. Sprzęt doczekał się kilku wersji rozwojowych – IM-01T czy IM-05.

Komputer szachowy ШК-1
Komputer szachowy ШК-1© Fot. Leningrad.su/museum

W ofercie nie brakło również komputera szachowego ШК-1, opracowanego przez Fransa Morscha – twórcę legendarnego programu szachowego Fritz.

Elektronika IM-29 (Электроника ИМ-29)

Na górze kopia, na dole oryginał
Na górze kopia, na dole oryginał© Fot. Chesscomputeruk.com

Ten komputer szachowy wprowadzał ważną innowację – elektroniczną planszę. Zamiast ręcznego przesuwania figur i wprowadzania ruchów, aktualny stan rozgrywki był wyświetlany na ekranie LCD. Электроника ИМ-29, czyli klon sprzętu Mattela, umożliwiała grę zarówno pomiędzy dwoma ludźmi, z komputerem, jak również partie pokazowe, rozgrywane przez dwóch elektronicznych przeciwników.

Źródło artykułu:WP Gadżetomania
Oceń jakość naszego artykułuTwoja opinia pozwala nam tworzyć lepsze treści.
Wybrane dla Ciebie
Komentarze (0)