10 oznak tego, że gry zaczynają schodzić na drugi plan

Kiedyś, gdy dostawałeś nową grę nie mogłeś się doczekać kiedy ją uruchomisz. Teraz idziesz do sklepu, kupujesz grę i odkładasz ją „na później”.

Kiedyś próbowałeś wszystkiego, aby wycisnąć z gry wszystkie trofea/zdobyć 1000/1000 gamerscore. Teraz w ogóle Cię to nie interesuje, nie szukasz w sieci poradników – chcesz po prostu zaliczyć grę i zobaczyć co przygotowali producenci.

Nocne maratony grrrowe nie są dla Ciebie – bywały czasy, kiedy kładłeś się spać, gdy wszyscy wstawali do pracy. Teraz coraz bardziej nerwowo spoglądasz wieczorem na zegarek, z myślą o tym, żeby wyspać się jak najbardziej.

Grając w grę koncentrujesz się zaledwie na trybie singla, no może przy okazji odpalisz multi raz czy dwa, ale to wszystko. Jakakolwiek walka czy rywalizacja w ogóle Cię nie porywa.

Bywały dni, kiedy konsola była włączona non stop – teraz cierpliwie na Ciebie zerka, czekając na weekend, aż znajdziesz wolną chwilę, by ją uruchomić.

Kiedyś ochoczo brałeś udział w sieciowych wojnach i broniłeś zaciekle swojej ulubionej konsoli. Teraz zerkasz na obie z powagą i odpowiednim dystansem, szanując obie platformy.

Zamiast grania raczej wspominasz „jak to kiedyś było”. Przeglądasz stare screeny, porównujesz wypowiedzi na forach, na gadu-gadu – raczej analizujesz, a nie praktykujesz.

Zamiast gier hardcorowych, powoli przyzwyczajasz się do wirtualnych konwersji znanych planszówek. Uważasz je za dobrą formę rozrywki i przedkładasz je powoli nad Crysisa czy Call of Duty.

Gdy w sklepach pojawia się coś nowego, wolisz poczekać na dokładne oceny lub też na moment, gdy gra stanieje. Nie zamawiasz pre-orderów, nie zaznaczasz w kalendarzu dat premier – słowem, nie lecisz na nowinki.

W pierwszej lepszej ankiecie, przy pytaniu „co zabrałbyś na bezludną wyspę” nie wskazujesz już konsoli i potężnej biblioteki gier, ale coś zupełnie innego, odbiegającego od tematu.