Imperium szkła

Murano to laguna położona niedaleko Wenecji. Ma około 5 metrów kwadratowych, a zamieszkuje ją mniej więcej 6 tysięcy ludzi. Miasto ma bardzo bogatą tradycję, zatem jeśli ktoś lubi zwiedzać zabytki, nie będzie się tu nudził. Jednak najbardziej znane jest z niezwykłego szkła.

To właśnie w tym mieście w XIII wieku wynaleziono szkło gładkie i przezroczyste. Życie codzienne bardzo się zmieniło. Od tej pory zaczęły powstawać okulary, a co za tym idzie ludzie więcej i wydajniej pracowali. Pojawiły się także lustra, co z pewnością zmieniło perspektywę patrzenia na ludzkie ciało.

Zapotrzebowanie było tak duże, że produkcja nasiliła się i w drugiej połowie XV wieku szkło, zwane weneckim, było hegemonem na rynku europejskim. Szklarze byli szanowanymi obywatelami, cieszyli się tak wysokim statusem społecznym, że ich córki mogły wychodzić za mąż za posiadaczy błękitnej krwi. Prestiż wiązał się jednak również z niedogodnościami. Wyżej wymienni mężowie, mogli pochodzić z wyższej klasy, ale tylko z okolic. Kolejną niewygodą był zakaz opuszczania miasta. Miało to na celu zachowanie tajemnicy specyficznej receptury. Za złamanie tej zasady groziła kara śmierci z rąk tajnej policji.

Różne rodzaje, nietypowe techniki wyrobu szkła na przestrzeni wieków - od starożytności aż do czasów współczesnych - można oglądać w Muzeum  Sztuki Szklarskiej. Muzeum Szkła znajduje się w Palazzo Giustinian, niedaleko innej atrakcji miasta, Bazyliki Santa Maria Donato.  Muzeum jest czynne od 10.00 do 16.00 w miesiącach zimowych i do 17:00 w lipcu i sierpniu, poza środami, kiedy jest zamknięte. Bilet dla osoby dorosłej kosztuje 6,50 euro, a emeryci i studenci zapłacą 4 euro. Do Murano łatwo jest dotrzeć z Wenecji środkami transportu publicznego. Wodnym tramwajem, nr 41 lub 42 lub innymi przewoźnikami sezonowymi. Inną opcją jest wynajęcie taksówki wodnej albo próba przepłynięcia na wyspę wpław.

foto: wikimedia.org