Jak przestać brać odpowiedzialność za swoje życie?

?Chciałbym zmienić pracę, ale w moim mieście nie ma żadnych ofert dla mnie?, ?otworzyłbym biznes, ale w sumie dobrze mi na etacie?, ?poderwałbym tą dziewczynę, ale mama zawsze mówiła, że rude są fałszywe?, osiągnąłbym sukces bez problemu, ale tak się jakoś nie złożyło? ? tego typu wymówki (często nieco bardziej zawoalowane) wielu z nas stosuje namiętnie w codziennym życiu. Łatwiej przecież nie brać odpowiedzialności za własne życie, bo:

• nie jest nam przykro, jeśli coś nie wyjdzie
• nie traktujemy porażki jako osobistej klęki (bo po prostu ?się nie udało?)
• nie rozczarowujemy się własną nieskutecznością
• nie musimy się martwić, że od naszych decyzji zależy komfort życia innych osób
• możemy w każdej chwili rozłożyć bezradnie rączki i powiedzieć ?nie umiem?(http://lajfmajster.pl/2009/09/15/wirtualna-nauka-cos-dla-zabieganych)
• możemy narzekać(http://lajfmajster.pl/2009/11/02/nie-mam-wyjscia-czyli-samooszukiwanie-sie) na cały zewnętrzny świat
• możemy zazdrościć każdemu sąsiadowi, że tak mu się w życiu udało!

Aby nie brać odpowiedzialności za własne życie i spędzać je beztrosko musimy jedynie:

• wierzyć w to, że czuwa nad nami opatrzność
• czekać, aż inni zrobią wszystko za nas
• czytać horoskopy(http://www.psychika.eu/uzaleznieni-od-horoskopow/), chodzić do wróżek i odczytywać przyszłość z pieprzyków na ciele(http://www.emocje.net.pl/pokaz-mi-swoje-pieprzyki-a-powiem-ci-co-cie-czeka/)
• mieć nadzieję, że umrze nieznany nam wujek i zostawi nam w spadku niewielkie państewko
• możliwie często mówić ?jakoś to będzie? oraz ?nic się nie da z tym zrobić? (po 21 dniach codziennych ćwiczeń wejdzie nam w nawyk)
• niczego nie planować(http://lajfmajster.pl/2009/12/21/zarzadzamy-zadaniami-z-teuxdeux) (i nigdy nie przechodzić od planów do czynów)
• odkładać maksymalnie dużo rzeczy na ?później?
• nie ufać samemu sobie i nie pozwalać innym na to, aby nam zaufali (przy pełnym braku odpowiedzialności nasi bliscy szybko się tego nauczą)
• zawsze postrzegać swoje niepowodzenia jako porażki(http://lajfmajster.pl/2009/09/07/jak-przerwac-powracajace-schematy-w-zyciu) i nigdy nie wyciągać z nich wniosków na przyszłość (możesz też postrzegać niepowodzenia jako stwierdzenie ?los tak chciał? a potem dodawać ?będzie lepiej, przecież wróżka mi to wywróżyła?)
• jeśli ktoś zapyta cię, dlaczego mimo 35 lat nadal mieszkasz z mamą i nie masz pracy musisz umieć znaleźć przynajmniej 10 powodów takiej sytuacji, które nie mają najmniejszego związku z tobą (np. bo mieszkania są za drogie, bo jest kryzys, bo nie umiem włączyć pralki? spróbujcie sami i dopiszcie kolejnych 7)

Jeśli w powyższym schemacie działania udało ci się odnaleźć siebie, może czas zastanowić się nad tym, czy na pewno chcesz w ten sposób spędzić całe życie? Choć nie branie odpowiedzialności za swoje życie jest bardzo wygodne powoduje, że:

• możesz mieć pracę której nie cierpisz(http://lajfmajster.pl/2009/10/09/3-pytania-ktore-pozwola-ci-sprawdzic-czy-masz-odpowiednia) (lub nie mieć jej wcale)
• możesz stać się nie lubianym, wiecznie narzekającym pesymistą
• będziesz miał trudności w relacjach z innymi (nie przepadamy za ludźmi, za których zawsze trzeba coś załatwiać ? wyjątkiem są partnerzy z syndromem ?Matki Teresy?)
• nigdy nie doświadczysz uczucia osobistego sukcesu (nawet jeśli wujek rzeczywiście zostawi ci spadek, to możesz być szczęśliwym krezusem, ale bez poczucia własnego sprawstwa)
• będziesz mieć stale poczucie, że czegoś Ci w życiu brakuje (osoby narzekające i pełne zazdrości nie odczuwają spełnienia w życiu, a poza tym, trudno mieć poczucie pełni, jeśli nie wiesz jaki jest cel Twojego życia)

dla wyjaśnienia - zdjęcie ma być ilustracją "nic nie robienia". Małpy wbrew pozorom biorą odpowiedzialność za swoje życie i stale walczą o pozycję samca alfa*