Jak wyglądałby Facebook 50 lat temu? Ludzie wyśmiewaliby The Beatles, modę i technologie

Mogliście to wydarzenie przegapić, bo na pierwszy rzut oka dotyczy raczej tych młodszych - otóż z zespołem One Direction pożegnał się Zayn Malik.

No dobrze, nie oszukujmy się. Doskonale o tym wiecie. Chcąc lub nie chcąc, ale wiecie. O sprawie piszą portale, blogerzy, a tylko ślepy nie zauważyłby, co w ostatnich dniach (zresztą nie tylko) dominuje w trendach na Twitterze.

Wiecie o tym, bo “kręcicie beke”, jak to niektórzy mówią. Śmiejecie się z nastolatków, którzy słuchają “durnego boysbandu”, chcą się pociąć i piszą o tym w mediach społecznościowych.

Albo załamujecie ręce nad losem współczesnej młodzieży. Że słuchają beznadziejnej muzyki, że przeżywają, że przesadzają, że jak tak można i “za moich czasów” (najczęściej powtarzają to osoby, które nie skończyły 25 lat) to takiej tragedii nie było. Ech, ten Facebook, co on robi z naszym młodym, kochanym, zagubionym pokoleniem - gładzą się po niewidzialnych siwych brodach mentalni staruszkowie.

Mimo że kojarzę chyba jeden ich kawałek i zwyczajnie „nie jestem w targecie”, to po prostu czuję wewnętrzny sprzeciw wobec dorosłych ludzi, którzy z miejsca mieszają z błotem młodzież, bo interesuje się… no, młodzieżowymi rzeczami. Konkretniej chodzi mi o to, że tacy ludzie są strasznymi dupkami.

Zawsze gdy widzę takie marudzenie, a przecież jest tego pełno, żałuję, że Facebook jest tak młody. Że od niedawna mamy Twittera. Że “my” nie byliśmy “nimi” - czyli że starsi nie mogli żyć w czasach, gdy istniał Facebook i inne media społecznościowe.

Wiecie, jakby wyglądały, tak, także wasze, wpisy, gdyby Facebook istniał 10, 20, 50 lat temu? Proszę bardzo, właśnie tak:

No więc - byłoby tak samo. Dokładnie tak jak dzisiaj. Fanatyzm młodych nie występuje tylko w jednym pokoleniu i dotyczy wyłącznie jednego gatunku. Był, jest i będzie. Ale my dopiero teraz tak dobrze to widzimy.

Teraz się tego nie pamięta, albo raczej nie chce się pamiętać, ale młodzież zawsze zachowywała się tak samo. Miała idoli, których starzy nie rozumieli. The Beatles było dla wielu takim samym dziwacznym fenomenem jak dla niektórych jest dzisiaj One Direction.

Zespoły, dziś uważane za kultowe, legendarne, przełomowe, kojarzyły się ze zbuntowaną młodzieżą. Nastolatki były głupiutkie, bo piszczały na widok Jaggera. Dorośli łapali się za głowy słysząc KSU. Dziewczyny płakały, gdy kochany wokalista znalazł sobie żonę. Albo okazał się być gejem.

Zmieniło się jedynie miejsce wyrażania emocji. Dzisiaj takie emocjonalne wpisy lądują na Twitterze albo Facebooku, kiedyś w zeszycie, pamiętniku, złotych myślach, na plakatach czy murach. Poza tym - było dokładnie tak samo.

Z technologiami byłoby inaczej? Skąd! Dzisiaj wielu lubi przepowiadać przyszłość. A raczej klęskę. *Smart-watche? A po co to komu potrzebne!

Bill Gates ze swoimi (rzekomo) słowami "640 KB pamięci operacyjnej powinno każdemu wystarczyć" zgarnąłby na starym Fejsie miliony lajków. A my przynajmniej mielibyśmy dowód, że to legendarne hasło padło.

Oczywiście fajnie jest się pośmiać z głupiej, naiwnej młodzieży, pisać o niezrozumiałym fenomenie, starości, nie nadążaniu za modą, zgarniając przy tym lajki od innych staruchów. "Dorośli" dziesięć, piętnaście czy pięćdziesiąt lat temu też by tak pisali. Gdyby tylko mieli Facebooka i Twittera.

Nie dzieje się nic nadzwyczajnego. Pamiętajcie o tym, gdy ktoś oburzy się i będzie pisał, że "współczesność to aberracja". Otóż współczesność to to samo co przeszłość - tyle że pewne zachowania dzisiaj lepiej widać. Nic więcej.