O nie, znowu ktoś chce zarobić na wspomnieniach

Kiedyś wszystko smakowało lepiej. Szczególnie produkty, których na rynku już nie ma. Wszyscy w to wierzą, bo i jak to sprawdzić?

Nie pamiętam, czy lubiłem „oryginalne” Frugo. Może tak, może nie, ale to przecież napój jakich wiele, a nie najlepsze danie babci. Wystarczyło, że butelek zabrakło na rynku i nagle ktoś ocknął się: ej, jakie to było super picie!

*Albo te czekoladowe gwiazdki, Ty, jak to się nazywało? Magic Stars! O rany, jak mi to smakowało! Zajadaliśmy się, jak byliśmy w liceum! Musiało tak być, przecież to było pyszne!

A 10,5? Nie ma już tego w sklepach? No nie, kultowe piwo!*

I można by tak wymieniać i wymieniać. Przy wspomnieniach zasada jest jedna: przypominać rzeczy, których już nie ma, dzięki czemu wydaje się, że były niesamowite.

Tylko czemu zniknęły z rynku?

O tym już nikt nie pomyśli. Ale dla nowych właścicieli tym lepiej – można zaliczyć powrót w wielkim stylu. Tak było z Frugo, słodyczami Magic Stars (które dziś kosztują naprawdę wiele, a wcześniej były niedrogie. Tak się zarabia na naiwniakach?), piwem 10,5, a niedługo być może z kolejną „legendarną” marką – EB. Do życia chce przywrócić je firma FoodCare, dzięki której dziś w sklepach jest Frugo. I sprzedało się już w liczbie 250 mln butelek.

I naprawdę nie dziwię się firmom, że tak robią. To świetny interes. Odkurzać stare nazwy, o których każdy już zapomniał, i sprzedawać je jako „legendarne” i „kultowe”. Bo pewnym jest, że nikt nie pamięta ich smaku, więc łatwo zasugerować, że na pewno były dobre. I chcemy mieć je znowu na rynku.

Gdybym mógł pozwolić sobie na inwestycję, to wykupiłbym wszystkie stare marki, o których nikt nie pamięta, i znowu wprowadził je do sklepów. Przy głośnej kampanii reklamowej: smak Waszego dzieciństwa znowu w sklepach. Może powiecie, że byście tego nie kupili?

Na razie milionów nie mam, więc zapisuję nazwy wszystkich niedobrych piw, soków, słodyczy, by później wyśmiewać tych, którzy za 10 lat będą się nimi zachwycać. Bo „kultowe”.