Orki atakują młode rekiny. Paraliżują, wyrywają wątrobę i dzielą się łupem

Naukowcy w Zatoce Kalifornijskiej po raz pierwszy wielokrotnie zaobserwowali ataki orek (Orcinus orca) na młode rekiny białe, nazywane też żarłaczami czy rekinami ludojadami (Carcharodon carcharias). Kluczowy element to odwrócenie rekina brzuchem do góry, co wprowadza go w stan bezruchu. Orki obserwował zespół naukowców, który opisał swoje badania w czasopiśmie "Frontiers in Marine Science". Jak podają autorzy, orki wykorzystują chwilowe unieruchomienie, by precyzyjnie dobrać się do bogatej w składniki odżywcze wątroby ofiary.

"Ten tymczasowy stan pozbawia rekina obrony, pozwalając orkom na wydobycie bogatej w składniki odżywcze wątroby" - przekazał główny autor badania, Jesús Erick Higuera Rivas, biolog morski i dyrektor non-profitowej organizacji badawczej Conexiones Terramar. W trzech przypadkach drapieżniki dzieliły się organami.

Do ataków doszło u wybrzeży Meksyku, a przeprowadziło je stado Moctezuma, nazwane od dużego samca, który w zeszłym roku trafił na nagłówki po brutalnym zabiciu rekina wielorybiego (Rhincodon typus).

W RPA i Australii orki polują na dorosłe żarłacze częściej. W północno-wschodnim Pacyfiku takie zdarzenia są wyjątkowe; u wybrzeża USA ostatni wiarygodny przypadek notowano w 1997 r.

"Po raz pierwszy widzimy, jak orki wielokrotnie atakują młode rekiny białe" - powiedział Salvador Jorgensen z California State University w Monterey Bay, cytowany przez portal Live Science. Pięć samic ścigało młodego żarłacza, wyniosło go na powierzchnię i obróciło na grzbiet. Gdy ponownie się wynurzyły, trzymały w pyskach jego wątrobę. Chwilę później stado rozpruło drugiego młodego rekina.

Analiza ran wskazuje, że unieruchomienie ogranicza ryzyko ugryzienia orki podczas wydobywania organu. Wybór młodych osobników zmniejsza też ryzyko całego polowania. Pięć orek, w tym dorosły samiec, przewróciło młodego żarłacza. Z jego skrzeli trysnęła krew, a wątroba wysunęła się na tyle, by drapieżniki mogły ją chwycić. Proceder wyglądał niemal identycznie jak dwa lata wcześniej.

"To zachowanie świadczy o zaawansowanej inteligencji, strategicznym myśleniu i złożonym uczeniu społecznym orek, ponieważ techniki łowieckie są przekazywane w obrębie stad z pokolenia na pokolenie" - powiedział Higuera Rivas.

Inne stada orek w regionie mogą podchwycić tę strategię — powiedziała współautorka badania Francesca Pancaldi, biolog morska z National Polytechnic Institute w Meksyku. "Jak dotąd obserwowaliśmy, że to stado żywi się rekinami i płaszczkami. Może być ich więcej" - stwierdziła.