Świat za prawie 200 lat

Architekt Vincent Callebaut pokusił się o stworzenie wizji miast XXII wieku. Zainspirowany opowieścią o Arce Noego, połączył biblijne motywy z nowoczesnymi technologiami. I tak powstała koncepcja Ekopolis – metropolii samowystarczalnej, nazwanej Lilypad.

Projekt przewiduje powstanie tworów przypominających atole. Tyle, że zbudowanych przez ludzi i dla ludzi; w których wykorzystywane będą wszelkie znane i możliwe do spożytkowania źródła energii odnawialnej, pochodzącej z wiatru, wody i słońca. Ekopolis to miasto leżące częściowo w środowisku wodnym, a częściowo na lądzie, unoszące się na powierzchni niczym olbrzymia amfibia. Ma być samowystarczalne. Elementy struktury wystające ponad wodę oraz niektóre części podwodne będą pokryte roślinnością, wykorzystującą CO2 i przetwarzającą go w tlen i wodę.

Twórca projektu wierzy, że pierwsze tego typu konstrukcje powinny pojawić się na naszej planecie już za niecałe 100 lat. I staną się przyszłością architektury. Mają być odpowiedzią na pogarszające się warunki klimatyczne na Ziemi i swoistą „arką” dla potomnych. Póki co jest to jedna z najśmielszych wizji przyszłości. I kolejna, która stawia na samowystarczalność ośrodka oraz wykorzystanie znanych człowiekowi źródeł energii odnawialnej.

Prawdopodobnie pierwsze Ekopolis powstałoby w rejonie klimatu tropikalnego – wiadomo, tam najłatwiej przewidzieć pogodę i nie trzeba się martwić o szybkie zmiany pór roku. Znaczne wahania temperatur mogłyby destabilizować wewnętrzną równowagę ekologicznych miast i powodować zamieranie żywej, roślinnej warstwy, pokrywającej ściany konstrukcji.

Projekt Ekopolis dla klimatu zmiennego wymagałby zupełnie innych rozwiązań tak konstrukcyjnych (pomimo ciągłego ocieplania się klimatu zbiorniki wodne wciąż jeszcze gdzieniegdzie i od czasu do czasu zamarzają) jak i technologicznych. Koncept ciekawy ze względu na założenie, jakim jest samowystarczalność przy wykorzystaniu jedynie czystej energii.

Źródło i fot. Ecotality life