Woda pozyskiwana z powietrza. Wynalazek Fremenów z „Diuny” istnieje naprawdę

W „Diunie” Franka Herberta wojowniczy mieszkańcy pustyni – Fremeni – opracowali wiele interesujących wynalazków, których głównym celem było pozyskiwanie w każdy możliwy sposób wody.

Prawdopodobnie najciekawszymi z nich były filtrfraki – szczelne kombinezony, których użytkownicy przebywając na pustyni tracili nie więcej, niż naparstek wody dziennie, odzyskując ją m.in. z potu, oddechów i odchodów. Fremeni używali również oddzielaczy wiatru, dzięki którym byli w stanie pozyskiwać wodę z powietrza.

To, co wypada przekonująco w powieści SF, staje się znacznie bardziej skomplikowane w rzeczywistości, jednak włoski projektant, Arturo Vittori, postanowił zbudować urządzenie, przypominające metodą działania fremeńskie oddzielacze wiatru. Wyszedł przy tym z założenia, że rozwiązaniem problemu wody pitnej nie jest wysoka technologia, ale urządzenia zbudowane i działające w możliwie najprostszy sposób.

Sprzęt, zaprojektowany przez Arturo Vittoriego nosi nazwę WarkaWater Tower. Jest to 9-metrowa wieża o kształcie inspirowanym występującymi w Etiopii drzewami. Wieża składa się z zewnętrznej kratownicy, splecionej z roślinnych pędów, oraz wewnętrznej siatki z włókien z tworzywa sztucznego.

Za sprawą swojego kształtu WarkaWater Tower sprzyja kondensacji pary wodnej, która osiadając wewnątrz wieży tworzy krople, spływające następnie w dół. Wieża, nawet po ustawieniu w suchej okolicy, jest w stanie dostarczyć nawet 90 litrów wody na dobę. Co istotne, jest przy tym tania – kosztuje nie więcej, niż 500 dolarów.

W porównaniu z budową studni czy innymi metodami dostarczania wody ten pomysł wydaje się nie tylko skuteczny, ale przy okazji jest również tani i bardziej dostępny. Dwie eksperymentalne wieże mają stanąć w Etiopii jeszcze w tym roku. Jeśli się sprawdzą, będą świetnym dowodem na to, że czasem najskuteczniejsze okazują się najprostsze rozwiązania.

W artykule wykorzystałem informacje z serwisów Revolve Water,Wired, Smithsonian i Inhabitat.