Wspólna koncepcja. Czym właściwie jest świaodmość?

Badania prowadzone przez naukowców z Holandii, Niemiec, Włoch, Estonii i innych krajów przyczyniły się do powstania dwóch znaczących publikacji. Jak podaje portal Popular Mechanics, badania bazują na nowatorskim podejściu w badaniu mózgu.

Sednem najnowszych badań są dwa kluczowe mechanizmy: sprzężenie zwrotne oraz integracja informacji w mózgu. Naukowcy podkreślają szczególne znaczenie tylnej kory mózgowej, a także wymiany sygnałów między receptorami, które mogą stanowić wspólny fundament dla dotychczas konkurencyjnych modeli wyjaśniających procesy świadomości i percepcji.

Obecnie jednak coraz wyraźniej dostrzega się, że różne teorie dotyczące świadomości nie muszą się wzajemnie wykluczać. Wręcz przeciwnie, mogą stanowić perspektywy, które się wzajemnie uzupełniają. Takie integracyjne podejście, choć generuje napięcia i wymaga pogodzenia odmiennych założeń metodologicznych, otwiera nowe możliwości dla interdyscyplinarnych badań nad naturą ludzkiego umysłu.

Pięć głównych teorii świadomości, które były badane, skupia się na dwóch kluczowych aspektach: przetwarzaniu zwrotnym i integracji. Wspólnym elementem tych teorii jest rola tylnej kory mózgowej oraz sprzężenia zwrotnego między receptorami. Takie podejście do mechanizmów, kształtujących to kim jesteśmy, może być pierwszym krokiem do stworzenia jednolitej teorii.

W badaniach nad świadomością wyróżnia się szereg podejść teoretycznych, które próbują wyjaśnić naturę i mechanizmy tego zjawiska. Zintegrowana Teoria Informacji (IIT) zakłada, że świadomość jest wynikiem stopnia złożoności oraz integracji informacji przetwarzanych przez mózg — im bardziej złożony i spójny system neuronalny, tym wyższy poziom świadomości. Z kolei Teoria Globalnej Przestrzeni Roboczej (GNWT) wskazuje, że świadomość pojawia się wtedy, gdy informacje stają się globalnie dostępne w mózgu, czyli są "rozgłaszane" do różnych procesów poznawczych. Neurokognitywna teoria świadomości wiąże ją z działaniem pamięci roboczej, uwagi i wewnętrznych modeli świata, które pozwalają jednostce skutecznie kierować swoim zachowaniem.

Tło historyczne tworzą podejścia filozoficzne i psychologiczne. Dualizm Kartezjusza oddziela umysł od ciała. William James opisywał świadomość jako „strumień” myśli, a Zygmunt Freud widział w niej tylko widoczną część głębszej, nieświadomej struktury psychicznej.

Autorzy podkreślają, że spory o słuszność teorii wynikają często z ograniczeń metod i różnic w założeniach. Integracyjne badania mają pomóc zidentyfikować elementy wspólne i oddzielić je od różnic, co przybliża perspektywę stworzenia jednej, spójnej teorii świadomości.