Wyłącz wreszcie ten telewizor, tablet, telefon, konsolkę, laptopa...

Wszystkie wymienione w tytule urządzenia mają jedną cechę wspólną - ekran. Bez względu na to, czy jest to LCD, AMOLED czy E Ink, jedno jest pewne. Nasz świat powoli zaczyna przeradzać się w zestaw pikseli (i elektronicznego tuszu), a my w socjopatów wagi lekkiej.

Dla przykładu, poranna pobudka dziennikarza wyżej podpisanego to zazwyczaj chybotliwy chód w stronę laptopa (1 ekran) i powrót z nim do łóżka. W międzyczasie zabieram z podłogi telefon i przeglądam nocną pocztę, która zalega na skrzynce (2 ekran). Po usadowieniu się z łóżku z całym tym majdanem uruchamiam telewizor (3 ekran). Gdy nagle przypominam sobie, że muszę koniecznie wyjść z domu, pakuje tablet (4 ekran) do torby, żeby kontrolować świat za pomocą tych kilku cali. Wieczór to rozrywka na PSP (5 ekran) i granie na komputerze stacjonarnym (6 ekran).

Jakie to wywiera efekty na nasze życie? Ano takie, że wyjmowanie telefonu podczas rozmowy z bliską osobą (lub nawet nieznajomym) przestaje być objawem chamstwa i braku szacunku, choć obiektywnie nadal nim jest. Zwykła rozmowa lub pojedyncza czynność staje się nieznośna i na gwałt szukamy kolejnych „wyzwań”. Jest sens zasłaniać się dziesiątkami ekranów, tracić zdolność skupiania uwagi, ignorować ludzi i patrzeć na świat jak na kolejny graficzny render?

PS. Podczas tworzenia tego wpisu wysłałem kilkanaście maili, odebrałem dwie rozmowy telefoniczne, rozmawiałem na czacie i pisałem SMS-y. Wszystko mniej więcej jednocześnie. Mam więcej niż 11 lat ;-)

Źródło: www.dailymail.co.uk