"Zaginione miasto" pod oceanem? Naukowcy wciąż odkrywają struktury
Pod Atlantykiem kryje się fascynujące pole hydrotermalne znane jako "Zaginione miasto", które przyciąga uwagę naukowców swoją unikalnością i bogactwem życia biologicznego. To miejsce nadal ma swoje tajemnice.
Podwodny teren pola hydrotermalnego "Lost City"
"Lost city" (Zaginione miasto) to unikalne pole hydrotermalne położone w głębinach Oceanu Atlantyckiego w pobliżu Azorów. Wyróżnia się strukturami przypominającymi wieże wykonane z węglanu wapnia, mające nawet 60 metrów wysokości. Zlokalizowane około 15 km na zachód od Grzbietu Śródatlantyckiego, nieustannie fascynuje naukowców swoją niepowtarzalną geologią i ekosystemem.
Niezwykłe procesy geochemiczne
Odkryte w 2000 r., "Zaginione miasto" cały czas jest badane pod kątem geochemicznych i mikrobiologicznych procesów, które zachodzą w jego wnętrzu. W obszarze tym dochodzi do kontaktu płaszcza ziemskiego z wodą morską, co prowadzi do emisji wodoru, metanu i innych gazów. Proces ten jest kluczowy dla formowania się tamtejszej unikalnej flory mikrobiologicznej.
Blisko szczytu podwodnej góry w pobliżu Grzbietu Śródatlantyckiego, znajduje się krajobraz pełen kremowych wież. Te węglanowe struktury mają wysokość od kilku metrów do imponujących 60 metrów i wyglądają jak monolity z innej planety.
W szczelinach pola hydrotermalnego powstają węglowodory, które stanowią pokarm dla mikroorganizmów, nawet w warunkach braku tlenu. Temperatura gazów dochodzących do 40 st. C sprzyja rozwojowi różnorodnych organizmów, takich jak ślimaki, skorupiaki, a także rzadszych krabów czy krewetek.
Potencjalne odzwierciedlenie życia pozaziemskiego
Według mikrobiologa Williama Brazeltona, ekosystem podobny do "Zaginionego miasta" mógłby istnieć także na księżycach Saturna i Jowisza, takich jak Europa czy Enceladus. Być może świadczy to o sposobach formowania się życia w innych częściach Układu Słonecznego.
- "Lost City", nazwane tak z przelotnym nawiązaniem do mitycznego zaginionego miasta Atlantydy, jest głębokomorskim ekosystemem iglic węglanowych położonym 15 km na zachód od osi Grzbietu Śródatlantyckiego (MAR), na południe od Azorów - opisywał w ostatniej publikacji w czasopiśmie "Marine Policy", na ten temat David E. Johnson, główny autor badania. Jak dodał, dopiero odkryte w 2000 roku procesy geochemiczne i mikrobiologiczne w tym odcinku MAR są nadal przedmiotem trwających badań naukowych.
Naukowcy podkreślają, że niezbędna jest ochrona tego niezwykłego miejsca przed zanieczyszczeniami, aby zachować jego unikalny charakter. "Zaginione miasto" mogłoby zostać uznane za obiekt światowego dziedzictwa, co pomogłoby w jego ochronie.
