A tymczasem 12,9 miliarda lat świetlnych od nas...

Gdy Wszechświat był jeszcze dość młody i liczył sobie 770 milionów lat, pewien kwazar wyemitował światło. Z opóźnieniem 12,9 miliarda lat zobaczyliśmy je i my, ustanawiając zarazem rekord dla najdalszego zaobserwowanego, jasnego obiektu w kosmosie. Poszukiwania go zajęły aż pięć lat!

Za odkrycie to odpowiada zespół europejskich astronomów pod kierownictwem Daniela Mortlocka. Ten stareńki kwazar otrzymał oznaczenie ULAS J1120+0641. Co to oznacza? ULAS jest skrótem od przeglądu nieba UKIDSS Large Area Survey, a cyfry po literze J oznaczają jego pozycję na niebie. Nowe odkrycie jest starsze o 100 milionów lat od poprzedniego kwazara, którego widzimy 12,8 miliarda lat świetlnych od nas. Są to odległości kolosalne i nie do wyobrażenia, cóż więc nam da ich badanie?

Badania tak odległych obiektów dostarczają informacji na temat wczesnych epok istnienia Wszechświata, a za ich granicę wyznacza się czas od 150 do 800 milionów lat po Wielkim Wybuchu. W tym właśnie okresie  ultrafioletowe światło pierwszych gwiazd rozdzieliło atomy wodoru na protony i elektrony, czyniąc ten gaz przezroczystym dla światła i umożliwiając mu trwającą do dziś podróż przez wieczną noc. Światło ULAS J1120+0641 ma przesunięcie ku czerwieni wynoszące z=7,1. Jest to miara rozszerzenia się kosmosu od momentu wyemitowania blasku tego obiektu do momentu, gdy ujrzały go ludzkie oczy.

Jak wspomniałem na wstępie, jest to rekord dla najdalszego zaobserwowanego, jasnego obiektu w kosmosie. Zwracam uwagę na "jasnego", ponieważ znamy parę dalej położonych obiektów, na przykład znajdującą się 13,1 miliarda lat od nas galaktykę  UDFy-38135539 oraz rozbłysk gamma, liczący sobie 13,14 miliarda lat (pisałem o tym tutaj).

Źródło: science20.com