Efekt zmian klimatycznych. Mikroorganizmy budzą się po latach

Wieczna zmarzlina na Alasce kryje w sobie życie, które drzemało przez tysiące lat. Jak ujawnia portal Science Alert, naukowcy pod kierownictwem Tristana Caro badają mikroorganizmy uwięzione w lodowej hibernacji. Wyniki ich badań są niepokojące, bowiem pokazują, że mikroby te potrafią wydzielać dwutlenek węgla podczas rozkładu materii organicznej.

Topniejąca zmarzlina to nie tylko wzrost emisji gazów cieplarnianych, jak metan i dwutlenek węgla. Naukowcy coraz częściej wskazują także na uwalnianie się uśpionych mikroorganizmów. Eksperci zauważają, że te drobnoustroje mogą przetrwać i wrócić do życia, przyczyniając się do nieznanych zmian w naszych ekosystemach. Globalne ocieplenie uruchamia procesy, które sięgają głębiej niż przypuszczaliśmy do tej pory.

Badania laboratoryjne wskazują, że mikroorganizmy uwięzione w wiecznej zmarzlinie mogą ponownie stać się aktywne, gdy temperatura gruntu wzrasta do poziomów charakterystycznych dla lata. Proces ten nie zachodzi jednak natychmiast – mikroby początkowo rozwijają się powoli, co sugeruje, że emisja gazów cieplarnianych, takich jak metan i dwutlenek węgla, może być opóźniona w czasie po ociepleniu gleby. Oznacza to, że skutki topnienia zmarzliny dla klimatu mogą pojawiać się stopniowo, lecz ich długofalowy wpływ może być znaczący.

Jednak długość i intensywność arktycznego lata mogą znacznie przyspieszyć ten proces. Prowadzi to do wzmożonego wydzielania metanu i dwutlenku węgla, co sugeruje, że każdy kolejny krok globalnego ocieplenia może uruchomić niekontrolowany efekt cieplarniany.

Jak podreśla naukowiec Tristan Caro, ważne jest, jak długo utrzymuje się lato i jak daleko ciepłe temperatury sięgają w głąb jesieni i wiosny. Reakcje mikroorganizmów na zmiany klimatyczne mogą znacznie przyspieszyć te procesy, co stawia naukowców przed wyzwaniem zrozumienia i kontroli tego zjawiska w jak najkrótszym czasie.