Rzymianie wymyślili beton, który sam się naprawia? Nowe odkrycie
Archeolodzy w Pompejach odkryli materiały sprzed 2 tys. lat, które ujawniają sekrety rzymskiego betonu potrafiącego się samodzielnie naprawiać. Znalezisko to rzuca nowe światło na trwałość antycznych konstrukcji.
Pompeje z widokiem na Wezuwiusza. Fot. D. Brooks, Adobe Stock
Odkrycie dokonane przez archeologów w Pompejach przyciągnęło uwagę naukowców z całego świata. Materiały, które zostały znalezione na placu budowy sprzed 2 tys. lat, skrywają tajemnice samonaprawiającego się betonu, używanego przez Rzymian w ich budowlanych przedsięwzięciach. Jak podaje międzynarodowy zespół z Massachusetts Institute of Technology (MIT) oraz Parku Archeologicznego w Pompejach, dzięki temu unikalnemu materiałowi wiele rzymskich konstrukcji przetrwało do dziś.
Starodawne techniki budowlane
Rzymski beton od dawna intryguje badaczy swoją niezrównaną trwałością. Choć wiele budowli z tamtego okresu, takich jak domy, mosty, czy łaźnie publiczne, przetrwało do czasów współczesnych, wciąż nie wszystko jest jasne odnośnie metod wytwarzania tego wyjątkowego materiału. Badania publikowane w Nature Communications" rzucają nowe światło na starożytne techniki budowlane stosowane w Pompejach.
Kluczowym znaleziskiem są drobne kawałki wapna palonego, odkryte w materiałach pochodzących z niedokończonego domu, porzuconego podczas erupcji Wezuwiusza w 79 r. n.e. Wapno palone, czyli tlenek wapnia powstały z czystego wapienia, stanowiło istotny element wytwarzania betonu.
Sekret samonaprawiającego się betonu
Na placu budowy w Pompejach odkryto także dowody na przygotowywanie suchego materiału przed jego zmieszaniem, co pozwoliło naukowcom lepiej zrozumieć proces produkcji betonu. "Proces mieszania betonu odbywał się w atrium tego domu. Robotnicy mieszali suche wapno z pucolanami (popiołami wulkanicznymi). Po dodaniu wody reakcja chemiczna wytworzyła ciepło" - opisano w badaniu.
Wapno gaszone zawierało nierozpuszczone cząstki wapna, które mogły reagować z wodą w przypadku pęknięć w betonie, co umożliwiało ich samoczynne naprawianie. Takie odkrycie pokazuje potencjał starożytnych Rzymian do tworzenia trwałych materiałów budowlanych, które były w stanie przetrwać wieki.
Rzymskie wzorce nadal niedoścignione
Choć analiza materiałów z Pompejów dostarczyła wielu odpowiedzi, wciąż pozostają pytania dotyczące powszechności stosowania tej technologii w starożytnym Rzymie. Studia porównujące starożytne teksty, takie jak dzieła Witruwiusza i Pliniusza Starszego, sugerują, że Rzymianie mogliby eksperymentować z różnymi mieszankami surowców.
Autorzy badania uważają, że odkrycie w Pompejach dostarcza kluczowych informacji, ale konieczne są dalsze badania, aby lepiej zrozumieć wpływ tej techniki na inne konstrukcje rzymskie.
