Indianie wyparli Europejczyków z Ameryki

Wiemy, że Ameryka była odkrywana wiele razy. Przed Kolumbem byli tam Wikingowie, a nawet podobno Jan z Kolna. Jednak za rdzennych mieszkańców Ameryki uważa się Indian. Ten pogląd trzeba będzie jednak zrewidować. Na długo przed Indianami w Ameryce mieszkali przybysze z Europy.

Badania genetyczne i stanowiska archeologiczne wskazują na to, że Indianie przybyli do Ameryki z Syberii. Poprzez Cieśninę Beringa, Alaskę i wzdłuż zachodnich wybrzeży dotarli do Ameryki Płd. oraz rozprzestrzenili się na cały ląd. Nastąpiło to ok. 13 tys. lat temu. Indianie od tej pory uważają Amerykę za ziemie praojców, zabrane im siłą przez najeźdźców z Europy. Jednak za sprawą znalezisk narzędzi tzw. kultury Clovis, może okazać się, że było odwrotnie. To Indianie wyparli Europejczyków z Ameryki.

Stanowiska kultury Clovis dostarczyły najstarszych narzędzi, jakie znaleziono w Ameryce, i stanowią materialne świadectwo pierwszych kultur ludzkich na tym kontynencie. Problem polega na tym, że nie znaleziono ich nigdy na Alasce, zachodnim wybrzeżu ani we wschodniej Syberii - kolebce Indian. Znacznie się różniły od tamtejszych narzędzi. Skąd więc wzięły się narzędzia Clovis?

Dennis Stanford i Bruce Bradley w swej nowej książce "Across Atlantic Ice" stawiają tezę, że kultura Clovis jest dziełem przybyszów z Płw. Iberyjskiego (tzw. kultury solutrejskiej). Mieli oni przybyć do wsch. wybrzeży Ameryki ok. 20 tys. lat temu (czyli 7 tys. lat przed Indianami!) i rozprzestrzenić się na południe aż po Wenezuelę. Dokonali tego, przepływając Atlantyk na łodziach, wzdłuż czoła lodowca, który sięgał wtedy znacznie bardziej na południe. Obecnie większość śladów osadnictwa tej kultury może znajdować się pod wodą, gdyż w ciągu ostatnich 20 tys. lat poziom morza podniósł się o 75 metrów.

Kultura Clovis zniknęła nagle z zapisu archeologicznego ok. 11 tys. lat temu. Być może właśnie wtedy przybysze z Europy ulegli pod naporem nowych mieszkańców Ameryki? Jedno jest pewne, kolonizacja Ameryki od samego początku pociągała za sobą ofiary.

Źródło: New Scientist • Smithsonian Science