Nieśmiałość koron drzew. Niesamowite zjawisko – rośliny unikają dotykania się gałęziami
Czy drzewo może być nieśmiałe? Niektóre gatunki wykazują niesamowitą właściwość: rosną tak, aby nie dotykać swoją koroną sąsiednich roślin.
Korony drzew na Plaza San Martin, Buenos Aires
W bestsellerowej i nieco kontrowersyjnej książce „Sekretne życie drzew” niemiecki leśnik i pasjonat przyrody, Peter Wohlleben, przedstawił intrygującą wizję zachowań roślin. Jego zdaniem leśne drzewa wykazują – wbrew powszechnym przekonaniom – zachowania typowe dla istot społecznych i na wiele sposobów komunikują się między sobą.
Wygląda na to, że – przynajmniej w odniesieniu do niektórych gatunków - Peter Wohlleben może mieć sporo racji. Dowodzi tego zjawisko, określane jako „nieśmiałość koron drzew”. Czym jest i gdzie możemy je zaobserwować?
Nieśmiałość koron drzew
Gdy w gęstym lesie spojrzymy w górę, może się okazać, że drzewa nie tworzą nad nami jednolitej kopuły, a ich gałęzie nie przeplatają się ze sobą. Pomiędzy koronami da się wówczas dostrzec wyraźne, wąskie przerwy, zdecydowanie oddzielające od siebie gałęzie i liście poszczególnych drzew. Co ciekawe, zjawisko to, choć zazwyczaj występuje wśród jednego gatunku roślin, zdarza się również w przypadku drzew różnych gatunków.
Dlaczego drzewa nie dotykają się gałęziami?
Przyczyny takiego kształtowania koron drzew nie zostały do tej pory jednoznacznie wyjaśnione. Choć istnieją hipotezy, wskazujące na unikanie w ten sposób przez drzewa uszkodzeń, spowodowanych przez silne wiatry, badacze nie są zgodni co do przyczyn i charakteru powstawania przerw pomiędzy koronami.
Wśród możliwych przyczyn wymieniana jest m.in. ochrona przed szkodnikami czy ograniczenie wzrostu spowodowane mniejszą ilością światła. Niezależnie do przyczyn, „nieśmiałość koron drzew” jest jednak faktem – zaobserwowano ją m.in. wśród niektórych gatunków eukaliptusa, kapura czy sosny, a także w niektórych drzewostanach wielogatunkowych.
