TOP 10: młodzi geniusze

Jeden z najbardziej wpływowych twórców literatury grozy na świecie zaczął czytać w wieku 2 lat. Przed ukończeniem 6. roku życia rozpoczął aktywniejszą znajomość z literaturą od tworzenia poezji. Najbardziej znany jest jednak z serii horrorów o przedwiecznych i wykreowania postaci Cthulhu.

Młody pisarz dorastał z matką, która cierpiała na ciągłą depresję, i ojcem zmagającym się z zaburzeniami psychicznymi. Geniusz jego książek polega w dużej mierze na utrzymywaniu czytelnika w ciągłym napięciu, zamiast atakowaniu go zakrwawionymi maszkarami. Być może wpływ na tak doskonałą umiejętność budowania atmosfery grozy miało również dzieciństwo Lovecrafta.

Okita Soji miał to szczęście, że urodził się (w 1844 r.) w samurajskiej rodzinie. W wieku 10 lat zaczął treningi w Shieikan Dōjō, gdzie natychmiast objawił się jego niezwykły talent do walki mieczem. Dwa lata później pokonał swojego mistrza, a sam uzyskał ten tytuł już w wieku 18 lat. Niestety genialny wojownik zmarł bardzo młodo. Dokładna data jest kwestią sporną, ale źródła zgadzają się co do tego, że w chwili śmierci miał 25 lat, a jej przyczyną była gruźlica.

Nie zachowały się żadne zdjęcia, o których z całą pewnością można by powiedzieć, że przedstawiają Okitę Sojiego, ale jego postać stała się inspiracją dla licznych bohaterów mang oraz anime.

Urodzony w 1623 r. (zmarł w 1662 r.) we Francji Pascal zajmował się fizyką, matematyką oraz filozofią religii. Najbardziej znany jest z prac dotyczących matematyki, choć nie od razu zainteresowania młodego geniusza spotkały się z akceptacją ze strony ojca. W wieku 11 lat Pascal napisał pracę na temat dźwięków wydawanych przez wirujące ciała. Obawiając się, że może to zakłócić naukę greki i łaciny, ojciec zabronił mu zajmować się matematyką aż do ukończenia 15. roku życia. Na szczęście młodzieniec nie przejął się zakazem i kontynuował samodzielną naukę, której efekty okazały się tak imponujące, że już rok później ojciec skapitulował i zezwolił mu na poświęcenie się matematycznej pasji.

W 1654 roku Pascal miał wizję religijną, w wyniku której porzucił dotychczasową działalność naukową i poświęcił się filozofii religii. Niektórzy historycy twierdzą, że nagłe przeobrażenie miało związek z wypadkiem na moście, podczas którego Pascal otarł się o śmierć. Inni są zdania, że na zmianę miała wpływ choroba nerwowa, na którą geniusz cierpiał z przerwami od 18. roku życia.

Najbardziej znane spośród polskich genialnych dzieci. Sylwetki słynnego kompozytora i pianisty nie trzeba pewnie nikomu przypominać, ale nie mogło zabraknąć go na mojej liście. Urodzony 1 marca 1810 roku w Żelazowej Woli Fryderyk w wieku 6 lat zaczął ćwiczyć grę na fortepianie z innym wybitnym polskim pianistą – Wojciechem Żywnym. W tym samym roku skomponował już 2 polonezy, przed ukończeniem 9 lat dawał publiczne koncerty i został ogłoszony geniuszem na miarę Mozarta.

Urodzona w 1718, zmarła w 1799 roku włoska lingwistka, matematyk i filozof. Jako dziecko zasłynęła szczególnym talentem do języków. W wieku 5 lat, poza włoskim, posługiwała się biegle językiem francuskim. Do 13. roku życia poznała wiele kolejnych języków, w tym niemiecki, hiszpański, hebrajski, grekę oraz łacinę. W ostatnim z nich napisała godzinną pracę filozoficzną, którą w wieku 9 lat przeczytała przed uniwersyteckim audytorium.

Dziedziną, w której objawił się jego geniusz, była gra w bilard. Ojciec Williego był właścicielem klubu z bilardem i starał się utrzymać syna z dala od gry, zakazując mu wstępu do klubu i chowając przed nim bile. Z braku alternatywy Młody Willie trenował za pomocą kija od szczotki i małych ziemniaków.

Ojciec Williego szybko zauważył, że maluch przejawia niezwykłe uzdolnienia bilardowe i pomimo wcześniejszej niechęci zaczął trenować go i umawiać na mecze z profesjonalnymi graczami. Szkolenie zaowocowało błyskawiczną karierą młodego bilardzisty, który w wieku 6 lat rozegrał mecz z mistrzem świata Ralphem Greenleafem. Bardziej doświadczony zawodnik wygrał co prawda z młodym pretendentem do tytułu, ale mecz był podobno dość zacięty. W późniejszych latach Willie wielokrotnie zdobywał poolowe mistrzostwa świata, doczekał się przydomku „Mr. Pocket Billiards” i przyczynił do popularyzacji poola w USA.

Niezwykły talent genialnego malarza objawił się bardzo szybko. Już w wieku 12 lat malował fotorealistyczne portrety i szkice anatomiczne. Pierwszy olej malarza postał jeszcze szybciej. W wieku 8 lat Picasso namalował obraz „La Pikador”.

Gdy skończył 14 lat, stworzył obraz „Portret cioci Pepy”, który został uznany za jedno z najwspanialszych dzieł hiszpańskiego malarstwa.

Genialny skrzypek i dyrygent żydowskiego pochodzenia. Naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku 3 lat, a 4 lata później dał swój pierwszy koncert przed dużą publicznością (San Francisco Symphony). Urodzony w 1916 roku skrzypek często gościł w Polsce, najchętniej grywając w Poznaniu. Swoją sławę zawdzięcza między innymi wspaniałym wykonaniom kompozycji Henryka Wieniawskiego.

Czyli genialny amerykański szachista z polskimi korzeniami (rodzina ze strony matki) i jeden z najmłodszych arcymistrzów szachowych w historii. Wychowywany przez samotną matkę Fisher gry w szachy nauczył się w wieku 6 lat, czytając dołączoną do nich instrukcję. W wieku 13 lat rozpoczął profesjonalny trening i szybko okazało się, że jest w stanie pokonać dużo bardziej doświadczonych zawodników. Szczyt sławy młodego gracza przypadł na okres zimnej wojny i rok 1972, kiedy Fisher przerwał szachową hegemonię Związku Radzieckiego, pokonując arcymistrza Borysa Spasskiego.

Wygrana Amerykanina stała się narzędziem propagandowym w rękach rządu USA, ale Fisherowi daleko było do ideału amerykańskiego obywatela. Trudny w obyciu i konfliktowy, przeciągnął strunę w 1992 roku, kiedy rozegrał mecz rewanżowy ze Spasskim na terenie objętej sankcjami Jugosławii. Ten incydent wywołał łańcuch zdarzeń, które ostatecznie zakończyły się aresztowaniem Fishera w Japonii, zrzeknięciem się przez niego amerykańskiego obywatelstwa i przeprowadzką do Islandii, gdzie zmarł w 2008 roku.

Urodzony w 1898 roku w Bostonie Sidis jest uznawany za najinteligentniejszego człowieka w historii. Szacuje się, że jego iloraz inteligencji wynosił od 250 do 300. Sidis w wieku 18 miesięcy potrafił już czytać, a wprawiał się podobno na „New York Timesie”. Przed ukończeniem 8. roku życia znał aż 8 języków obcych (łacinę, grekę, francuski, rosyjski, niemiecki, hebrajski, turecki oraz ormiański). Geniusz nie ograniczył się jednak do biernego przyswajania wiedzy. Poza licznymi pracami naukowymi z dziedzin takich jak: matematyka, kosmologia, antropologia, językoznawstwo i socjologia, ma na koncie opracowanie swojego własnego języka (vendergood), którego liczebniki bazowały na systemie dwunastkowym.