Tutanchamon miał kosmiczną broń. Nie powstała z ziemskich materiałów

Badając ciało faraona, który zmarł w wieku 19 lat, przy jego prawym uchu odkryto niezwykły przedmiot – krótki sztylet z rękojeścią pokrytą złotem, zakończony kryształową kulą i żelaznym ostrzem. Odkrywca grobowca, mumii i sztyletu - Howard Carter, opisał broń jako "rozłożysty złoty sztylet z kryształową nasadą".

Obecni naukowcy z Włoch i Egiptu, pod kierownictwem dra Danieli Comelli z Wydziału Fizyki Politechniki w Mediolanie, przeprowadzili dokładne badania znaleziska. Ich analiza sztyletu zaowocowała odkryciem, iż artefakt jest o wiele bardziej niezwykły niż mogłoby to na początku wydawać.

Główną zagadką było jednolite, stalowe ostrze, wykonane z żelaza z różnymi składnikami dodatkowymi. Dzięki analizie przeprowadzonej za pomocą spektrofluorymetrii (badanie próbek poddanych promieniowaniu rentgenowskim), badaczom udało się zidentyfikować dokładny skład materiału, z którego wytworzono broń faraona.

Głownia sztyletu Tutanchamona zawiera 88 proc. żelaza, 10,8 proc. niklu i 0,6 proc. kobaltu. Jest to niezwykły skład, gdyż ziemskie przedmioty wykonane z żelaza zazwyczaj zawierają do 4 proc. niklu. Natomiast takie proporcje są dość typowe dla meteorytów spadających na Ziemię.

Właśnie z takiego, kosmicznego, żelaza wykuto wieki temu cenną broń faraona. Co więcej, dzięki analizie składu, naukowcom udało się określić dokładne pochodzenie żelaza, z którego zbudowano sztylet. Najprawdopodobniej materiał wykorzystano z meteorytu o nazwie Kharga, który odnaleziono (ponownie!) w pobliżu Aleksandrii w 2000 roku.