Urodziny Windows. Zobacz historię systemu na zrzutach ekranu

Wydany w 1985. roku Windows nie był samodzielnym systemem operacyjnym. Funkcjonował jako graficzna nakładka na, pracujący w trybie tekstowym, MS DOS. Od chwili premiery towarzyszyły mu kontrowersje (wyjaśnione w sądowej batalii na korzyść Microsoftu), związane z prawami patentowymi do okienkowego stylu nowej nakładki.

Windows 1.0, poza graficznym przedstawieniem zasobów komputera, oferował kilka przydatnych programów – kalendarz, kalkulator i prosty edytor tekstu. Teoretyczna możliwość uruchamiania kilku procesów była trudna do wykorzystania – okna mogły być wyświetlane jedynie obok siebie.

Wydany w 1987. roku Windows 2.0 oferował przełomowe rozwiązanie – okna mogły zasłaniać się nawzajem. Ponadto zoptymalizowano obsługę pamięci. Utrapieniem dla wszystkich estetów był  jednak jaskrawy, niebieski kolor tła.

Wydana w 1990. roku trzecia odsłona Windows wprowadzała kilka istotnych zmian. Aplikacje mogły być uruchamianie w tzw. trybie chronionym, dzięki czemu uzyskiwały dostęp do znacznie większych ilości pamięci. Popularność zdobyła zwłaszcza wersja 3.11 tego systemu.

W 1993. roku Microsoft opublikował pierwszą wersję systemu operacyjnego, przeznaczonego dla firm. Windows NT, rozwijany niezależnie od systemu dla klientów indywidualnych, charakteryzował się większą stabilnością i dostosowaniem do pracy w sieci. 

Pierwsza wersja Windows NT była rozpowszechniana z numerem 3.1. Było to spowodowane względami marketingowymi – chodziło o to, by system Microsoftu wydawał się bardziej zaawansowany od konkurencyjnego OS/2. Linia NT była rozwijana w kolejnych latach, jednak Microsoft dążył do połączenia "domowej" i "biznesowej" gałęzi systemu.

Pierwszą próbą był Windows 2000, ostatecznie pozycjonowany jako system dla biznesu. Udane połączenie obu gałęzi systemu nastąpiło dopiero w kolejnej wersji „okien” – Windows XP.

Po sukcesie Windows 3.o, a zwłaszcza jego wersji 3.11, Microsoft postanowił wypuścić na rynek pełnoprawny system operacyjny, a nie tylko nakładkę graficzną. Windows 95 zadebiutował w 1995. roku, przynosząc obsługę systemu plików FAT32 i urządzeń USB.

Ogromny sukces komercyjny poprzednika został powtórzony przez Windows 98. Pod sklepami, oferującymi nowe „okna”ustawiały się gigantyczne kolejki, a system, zwłaszcza w wydanej rok po premierze wersji Second Edition, oferował coraz lepszą stabilność.

Kolejna wersja systemu, znana jako Me – Millenium Edition, została wydana w roku 2000. Nowy Windows szybko zyskał sobie złą sławę jako system skrajnie niestabilny i mający problemy z obsługą sterowników.

Mimo swoich wad, Windows Me wprowadzał jednak bardzo pożyteczna funkcję – przywracanie systemu.

Następca niesławnego Windows Me okazał się – jak do tej pory – największym sukcesem Microsoftu. Windows XP w udany sposób połączył stabilność NT z multimedialnością i łatwością obsługi, istotną dla klientów indywidualnych. Ze względu na różnorodność odbiorców systemu, Windows XP oferowany był w kilku wersjach.

Następca XP okazał się komercyjną porażką. Wydany w 2007 Windows Vista szybko zdobył sobie rzeszę antyfanów. W znaczniej mierze wynikało to z nadmiernych oczekiwań, jakie rozbudził Microsoft bardzo agresywną kampanią reklamową. Wadą nowego systemu były również znaczne – jak na rok wydania – wymagania sprzętowe.

Co ciekawe, po negatywnej reakcji rynku, Microsoft zorganizował testy, z których wynikało, że osoby korzystające z systemu były z niego zadowolone. Negatywne oceny pojawiały się dopiero, gdy testerzy dowiadywali się, iż korzystają z systemu Windows Vista – zła sława, jaką zyskało to wydanie „okien”, zaczęła żyć własnym życiem, niezależnie od rzeczywistych wad i zalet systemu.

Następca Visty, wydany w 2009. roku Windows 7,jest na dobrej drodze do powtórzenia sukcesu Windows XP. Znaczący wzrost wydajności komputerów spowodował, że istotną wadą nie są już wymagania sprzętowe systemu, a dość przyjazny interfejs szybko zyskał dobre recenzje użytkowników. 

Źródło: TheNextWeb.com