Niewielki bioniczny implant umieszczony został z tyłu gałki ocznej pacjenta. Sygnał do niego przekazywany jest bezprzewodowo z miniaturowej kamery w okularach, poprzez mikroprocesor umieszczony na pasku. Początkowo implant będzie stosowany u osób, które zupełnie straciły wzrok na skutek dziedzicznego zwyrodnienia barwnikowego siatkówki (Retinitis Pigmentosa), lecz w miarę jego udoskonalania będzie mogło pomóc innym dotkniętym ślepotą. Warunkiem jest nienaruszony nerw wzrokowy, z którym implant musi być połączony.
Koncepcja sztucznego oka, opisywana niedawno przez Szymona bardzo szybko stała się rzeczywistością i dzięki niej niewidzący dosłownie widzi światełko w tunelu - jest w stanie rozpoznawać obiekty wokół siebie jako rozproszone plamy światła. Miliony niewidzących ludzi na świecie zyskało nową nadzieję.
[*Źródło: *Telegraph]
