Blade Arrow – Izrael szykuje się na wojnę precyzyjną [wideo]

Bliski wschód to od kilku miesięcy beczka prochu z zapalonym lontem. Nikt już nie ma złudzeń, co do nadchodzących wydarzeń. Co więcej, powoli kształtuje się główny motyw nadchodzącej wojny - precyzja. Nowa żydowska konstrukcja tylko potwierdza te przypuszczenia.

Oficjalna publiczna prezentacja pocisku Blade Arrow odbyła się w czasie właśnie trwającego salonu lotniczego Singapore Airshow 2012, który de facto jest jednocześnie targami zbrojeniowymi obejmującymi także sprzęt lądowy. Blade Arrow jako pocisk powierzchnia-powierzchnia jest zdecydowanie bliższy artylerii niż lotnictwu. Pozostając jeszcze na chwilę w temacie przypinania etykietek, to Blade Arrow reklamowany jest jako Precision Attack Munition (PAM), czyli amunicja (pocisk) precyzyjna. Nazwę PAM stosuje się zamiennie z Loitering Attack Munition (LAM), czyli tzw. amunicją (pociskami) krążącą. Na Gadżetomanii mogliście już przeczytać o takich pociskach jak Fire Shadow albo Devil Killer. Blade Arrow będzie ich rynkową konkurencją.

Blade Arrow został opracowany przez izraelską firmę UVision Air Ltd. Na dostępnych zdjęciach widać, że jest on modyfikacją innej konstrukcji tej firmy - bsl Sparrow. Obie konstrukcje dzielą część wyposażenia, wymiary kadłuba wydają się takie same. Na części zdjęć (np. powyżej) Blade Arrow ma odmienną konstrukcję stateczników ogonowych, krzyżową i w układzie X, o różnym kształcie i powierzchni. Wiąże się to częściowo z dwiema różnymi metodami startu: pneumatycznego z wyrzutni szynowej albo z kontenera transportowo-startowego za pomocą przyśpieszacza rakietowego.

Ujęcie z testów prototypowego Blade Arrow. Zwraca uwagę kontrastowe malowanie kadłuba ułatwiające rejestrację próby i jej późniejszą analizę. Mimo startu z szyny kadłub wygląda identycznie jak w przypadku bsl Sparrow, ze statecznikami ogonowymi w układzie X (choć aktualnie reklamowany model Sparrow-N ma stateczniki krzyżowe). Inną różnicą jest płaska, prostokątna antena, którą przeważnie widać na górnej powierzchni kadłuba (jak w bsl Sparrow), tylko na jednej ilustracji jest na spodzie kadłuba, na wysokości skrzydeł.

Sekwencyjnie uchwycony start Blade Arrow z kontenera. Producent wymienia tylko tę metodę jako docelową. Od pocisku odpadają po starcie elementy mocujące pocisk w pojemniku. Wariant kontenerowy ma jednopłatowe skrzydło nożycowe złożone wzdłuż kadłuba w konfiguracji transportowej. Wyraźnie widać pracujący przyśpieszacz rakietowy nadający pociskowi wysokość i prędkość lotu. Po jego odrzuceniu włącza się silnik (2-cylindrowy, 2-suwowy, benzynowy) napędzający 2-łopatowe śmigło pchające.

Zdjęcie jakoby przedstawiające zmontowane pociski, w rzeczywistości są to bsl Sparrow.

Sparrow i Blade Arrow mają podobne wyposażenie. Głowica optoelektroniczna MicroView o masie 6,5 kg, mocowana za pomocą przegubów krzyżakowych w części nosowej nadaje cyfrowy, stabilizowany, dzienno-nocny obraz wideo. W warunkach złej widoczności MicroView korzysta z układu termowizyjnego na bazie termoelektrycznie chłodzonego mikrobolometra pracującego w paśmie 8-12 μm. MicroView ma też układ automatycznego śledzenia celu. W przypadku bsl opcją jest laserowy dalmierz/podświetlacz celu.

Przenośna konsola operatorska nazwana Miniature Ground Control Station (MGCS), kompatybilna ze wszystkimi zdalnie sterowanymi produktami UVision.

Reklamówka bsl Sparrow. Bez wątpienia seryjne Blade Arrow i Sparrow będą niemal identycznymi konstrukcjami. Różnicą będzie głowica bojowa z materiałem wybuchowym w Blade Arrow. Nie podano dokładnych danych pocisku, ale można skorzystać ze znanej specyfikacji bsl-a. Sparrow ma masę 45 kg, w tym 12 kg wyposażenia. Uwzględniając masę MicroView, można zaryzykować, że głowica bojowa Blade Arrow zawiera nie więcej niż 4-5 kg materiału wybuchowego. Chyba że przenosi go więcej kosztem paliwa. Prędkość lotu to 110-130 km/godz., a długotrwałość - ponad 4 godz. Producent wspomina też o większym zbiorniku paliwa jako opcji (pewnie chodzi o model Sparrow-N).