Niższe rachunki za prąd i ogrzewanie. Okna przyszłości same ogrzeją budynek

Technologią, która pozwala na takie działanie szyb, jest ultracienka powłoka ze srebra, siarczku cynku i tellurku germanu. Choć ma zaledwie 300 nm grubości, wykazuje bardzo ciekawą własność, którą zespół badaczy z amerykańskiego Uniwersytetu w Pittsburghu i brytyjskiego Uniwersytetu w Oksfordzie przedstawił w piśmie ASC Photonics.

Gdy przez naniesioną na szybę powłokę przepływa nawet niewielki prąd, cząsteczki układają się w regularną sieć, która zatrzymuje promieniowanie podczerwone. Gdy zasilanie jest odłączone, cząsteczki powłoki są rozłożone chaotycznie i przepuszczają promieniowanie.

W praktyce oznacza to, że szyba pokryta opisywaną powłoką może – na życzenie – przepuszczać promieniowanie cieplne, odbijać je, albo przepuszczać je tylko częściowo. Dzięki temu szyba zaczyna pełnić rolę podobną do klimatyzatora: latem może chronić wnętrze przed ciepłem, a zimą sprawiać, że pomieszczenie szybciej się nagrzeje.

Oznacza to ogromne oszczędności energii – badacze szacują, że okna z opracowaną przez nich powłoką pozwolą na ograniczenie wydatków na chłodzenie i ogrzewanie od 20 do 34 proc.

Technologia nie jest jeszcze gotowa do komercjalizacji. Zanim to nastąpi, badacze muszą opracować metodę równomiernego nanoszenia powłoki na szybę – aby działała prawidłowo, nie mogą występować duże wahania grubości. Gdy już uda się to osiągnąć, przed producentami i użytkownikami nowego wynalazku otworzą się ciekawe możliwości.

Poza ręcznym uruchamianiem termoizolacji albo nagrzewania, można wyobrazić sobie takie szyby podłączone np. do stacji pogodowej, z wyprzedzeniem reagujące na zmiany pogody, albo zintegrowane z domowym termostatem i współpracujące z systemem centralnego ogrzewania. Związane z tym oszczędności energii wydają się dobrym powodem, aby rozwinąć tę technologię.