Samoloty-lotniska o napędzie atomowym, które nie muszą lądować

Wizualizacja podniebnego lotniska (Fot. Dvice.com)
Wizualizacja podniebnego lotniska (Fot. Dvice.com)
Łukasz Michalik

26.10.2011 14:00, aktual.: 11.03.2022 09:59

Zalogowani mogą więcej

Możesz zapisać ten artykuł na później. Znajdziesz go potem na swoim koncie użytkownika

Jak zminimalizować koszty powietrznych podróży? Choć konstruktorzy starają się tworzyć coraz bardziej ekonomiczne samoloty, zużycie paliwa wciąż stanowi spory problem. A gdyby tak zbudować maszynę, która nie tylko bez trudu obsługiwałaby trasy transatlantyckie, ale do tego nie musiała lądować? Poznaj ciekawą koncepcję obsługi dalekich lotów pasażerskich.

Jak zminimalizować koszty powietrznych podróży? Choć konstruktorzy starają się tworzyć coraz bardziej ekonomiczne samoloty, zużycie paliwa wciąż stanowi spory problem. A gdyby tak zbudować maszynę, która nie tylko bez trudu obsługiwałaby trasy transatlantyckie, ale do tego nie musiała lądować? Poznaj ciekawą koncepcję obsługi dalekich lotów pasażerskich.

„Aviation Week” opisuje ciekawą koncepcję samolotów z napędem nuklearnym, pełniących funkcję zbliżoną do współczesnych szybkich, dalekobieżnych pociągów – i nie chodzi tu bynajmniej o składy „pędzące” po polskich torach.

Model dalekich podróży jest podobny: przez główną część trasy poruszamy się dostosowanym do takich zadań szybkim, dalekobieżnym środkiem transportu, a odcinek pomiędzy jego końcowym przystankiem a celem naszej podróży innym, obsługującym ruch lokalny – zasadne będzie tu porównanie z pociągiem i taksówką.

W wersji lotniczej rolę pociągu miałaby pełnić flota 20-30 gigantycznych samolotów zabierających na pokład tysiące pasażerów i krążących w pętli bez lądowania pomiędzy Europą i Stanami Zjednoczonymi. Ponieważ samoloty nie traciłyby czasu na lądowanie, trzeba rozwiązać problem, w jaki sposób pasażerowie mieliby się dostać na ich pokład.

Tak miałby wyglądać system lotów transatlantyckich (Fot. Aviation Week)
Tak miałby wyglądać system lotów transatlantyckich (Fot. Aviation Week)

Odpowiedzią jest taka konstrukcja podniebnych gigantów, która umożliwiłaby budowę na ich grzbiecie pasów startowych dla mniejszych samolotów dostarczających i zabierających pasażerów. Mniejsze maszyny byłyby zoptymalizowane pod kątem szybkiego startu, wznoszenia się i lądowania.

Choć koncepcja wydaje się – na razie – karkołomna, z teoretycznych wyliczeń wynika bardzo duża opłacalność przedsięwzięcia, dotycząca głównie paliwa. Po uwzględnieniu zużycia, generowanego przez „powietrzne taksówki”, rozwiązanie to miałoby przynieść 40-60 proc. oszczędności. Biorąc pod uwagę intensywność ruchu lotniczego, daje to ogromne kwoty.

Czy koncepcja zostanie kiedykolwiek zrealizowana? Współczesna technologia wydaje się jeszcze bardzo daleka od możliwości stworzenia podniebnych pasów startowych, ale kto wie, co wydarzy się w najbliższych latach. Być może kiedyś w dalekie trasy polecimy na pokładzie latającego lotniska?

Źródło: Aviation WeekDvice

Źródło artykułu:WP Gadżetomania
Oceń jakość naszego artykułuTwoja opinia pozwala nam tworzyć lepsze treści.
Wybrane dla Ciebie
Komentarze (0)